>
Fa   |   Ar   |   En
   تاثیر توام اسانس گیاهان زنیان و رازیانه بر باکتری های اشریشیا کلای و کلستریدیوم اسپوروژنز با استفاده از روش چکربورد  
   
نویسنده حیدری سورشجانی مریم ,خمیری مرتضی ,مقصودلو یحیی ,یوسفی حسین ,رفیعیان محمود ,کشیری محبوبه
منبع ميكروبيولوژي كاربردي در صنايع غذايي - 1397 - دوره : 4 - شماره : 2 - صفحه:44 -56
چکیده    افزایش آگاهی در مورد عوارض سوء نگهدارنده های شیمیایی بر سلامت منجر به افزایش تمایل در بکارگیری نگهدارنده های طبیعی بویژه اسانس های گیاهی در محصولات دارویی و غذایی شده است. زنیان و رازیانه از جمله گیاهان دارویی معطری هستند که می توانند در این راستا مورد استفاده واقع شوند. در این پژوهش جهت بررسی و مقایسه اثرات ضد میکروبی اسانس های مورد آزمون، از روش انتشار در آگار استفاده گردید و روش رقیق سازی در محیط مایع نیز برای تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی (mic) و حداقل غلظت کشندگی (mbc) مورد استفاده قرار گرفت. به منظور بررسی برهمکنش اسانس زنیان و اسانس رازیانه و تعیین غلظت بازدارنده افتراقی از روش چکربورد استفاده شد. نتایج نشان داد که حداقل غلظت بازدارندگی اسانس های زنیان و رازیانه علیه باکتری اشریشیا کلای به ترتیب برابر باµg/ml 5/1562 و µg/ml 12500 و در مورد باکتری کلستریدیوم اسپوروژنز این مقدار به ترتیب برابر با µg/ml 1562.5 و µg/ml 50000 بود. محاسبه غلطت بازدارنده افتراقی (fic شاخص) حاکی از عدم وجود برهمکنش میان اسانس دو گیاه علیه هر دو باکتری مورد آزمون بود. به طور کلی می توان عدم وجود تاثیرات هم افزایی (سینرژیستی) و متضاد (آنتاگونیستی) بین دو اسانس زنیان و رازیانه را به یکسان بودن محل اثر این دو اسانس در باکتری های اشریشیا کلای و کلستریدیوم اسپوروژنز مرتبط دانست. همچنین نتایج شناسایی ترکیبات تشکیل دهنده اسانس ها به کمک دستگاه gc/ms نشان داد که اجزای اصلی اسانس زنیان، تیمول (49.96 درصد)، پارا-سایمن (22.73درصد) و گاما-ترپینن (15.32درصد) و در مورد اسانس رازیانه، ترانس-انتول (63.88 درصد)، استراگول (9.97درصد)، لیمونن (7.65 درصد) و فنچون (5.72 درصد) بودند.
کلیدواژه اثر ضدباکتریایی ,اسانس ,چکر بورد ,رازیانه ,زنیان
آدرس دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان, دانشکده صنایع غذایی, گروه علوم و صنایع غذایی, ایران, دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان, دانشکده صنایع غذایی, گروه علوم و صنایع غذایی, ایران, دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان, دانشکده صنایع غذایی, گروه علوم و صنایع غذایی, ایران, دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان, دانشکده مهندسی چوب و کاغذ, گروه تکنولوژی و مهندسی چوب, ایران, دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد, دانشکده پزشکی, گروه فارماکولوژی و مرکز تحقیقات گیاهان دارویی, ایران, دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان, دانشکده صنایع غذایی, گروه علوم و صنایع غذایی, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved