نقش میانجی بهزیستی روانشناختی در رابطه بین نگرانی آسیب‌شناختی و انگیزه فرزندآوری در زنان متاهل

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی بهزیستی روان‌شناختی در رابطه بین نگرانی آسیب‌شناختی و انگیزه‌ی فرزندآوری انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه‌ی آماری این پژوهش را تمامی زنان متاهل 18 تا 45 سال شهر همدان در نیم‌سال اول 1402 که حداقل 3 سال از شروع زندگی مشترک آنها می‌گذشت، تشکیل دادند. نمونه‌ی پژوهش با وجود دانستن احتمال افت شرکت‌کنندگان و بابت افزایش اعتبار بیرونی 550 نفر در نظر گرفته شد که به صورت نمونه‌گیری هدفمند از بین جامعه‌ی آماری گزینش شدند. نمونه‌ی نهایی پژوهش شامل 400 زن متاهل شهر همدان بود. در این پژوهش از پرسشنامه‌های انگیزه‌ی فرزندآوری میلر (cbq)، نگرانی آسیب‌شناختی پنسیلوانیا (pswq) و مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف (spwb)استفاده شد. بعد از گردآوری پرسشنامه‌‌ها با بهره‌گیری از تحلیل مسیر از طریق نرم افزارهای spss 26 و lisrel 8.8 تجزیه و تحلیل بر روی داده‌ها صورت گرفت. یافته‌ها نشان داد که مدل از برازش مطلوبی برخوردار است. برطبق نتایجی که حاصل شد، نگرانی آسیب‌شناختی بر انگیزه مثبت فرزندآوری ارتباط مستقیم و منفی و بهزیستی روان‌شناختی بر انگیزه‌ مثبت فرزندآوری ارتباط مستقیم و مثبت داشتند (0/01>p). همچنین نگرانی آسیب‌شناختی با نقش میانجی بهزیستی روان‌شناختی بر انگیزه فرزندآوری اثر غیرمستقیم داشت (0/01>p). بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که بهزیستی روان‌شناختی می‌تواند اثرات رابطه نگرانی آسیب‌شناختی و انگیزه فرزندآوری را تعدیل کند و از طریق کاهش نگرانی آسیب‌شناختی و افزایش بهزیستی روان‌شناختی، می‌توان در انگیزه فرزندآوری زنان تاثیر مثبتی به وجود آورد.

the mediating role of psychological well being in the relationship between pathological worry and childbearing motivation in married women

the present study was conducted to investigate the mediating role of psychological well-being in the relationship between pathological worry and childbearing motivation. the research method was descriptive and path analysis. the statistical population consisted of all married women aged 18 to 45 in hamedan in 2023 when at least three years had passed since the beginning of their marital life. the sample was considered to be 550 individuals to improve the external validity of the research. they were selected from the statistical population through a purposeful sampling method. despite the loss of some of the participants, 400 married women participated in this study. moreover, miller’s childbearing questionnaire (1995), penn state worry questionnaire (1990), and riff’s scales of psychological well-being (1989) were used. then, after collecting the questionnaires, the data was analyzed using path analysis using spss software (version 26) and lisrel software (version 8.8). the findings showed that the model had a good fit. according to the results, pathological worry had a direct and negative relationship with positive childbearing motivation, and psychological well-being had a direct and positive relationship with positive childbearing motivation (p < 0.01). furthermore, pathological worry had an indirect effect on childbearing motivation with the mediating role of psychological well-being (p < 0.01). therefore, it can be concluded that psychological well-being can moderate the effects of the relationship between pathological worry and childbearing motivation. moreover, by reducing pathological worry and increasing psychological well-being, a positive effect can be created on women’s childbearing motivation.