بومی‌سازی شاخص‌های سرمایه اجتماعی برای حفاظت و مدیریت جنگل با استفاده از روش تصمیم‌گیری چندمعیاره (مطالعه موردی: امام‌زاده عبدالله آمل)

سرمایه اجتماعی عاملی کلیدی در حفظ و مدیریت منابع طبیعی است. جوامعی که روابط اجتماعی و شبکه‌های قوی دارند، موقعیت بهتری برای تقویت همکاری، به اشتراک گذاشتن دانش، حل اختلافات، بسیج منابع و حمایت از اقدامات پایدار دارند. شناخت و پرورش سرمایه اجتماعی در ایجاد سیستم‌های انعطاف‌پذیر و موثر برای حفاظت و استفاده پایدار از منابع طبیعی بسیار مهم است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه نقطه نظرات کارشناسان و بهره برداران در ارتباط با مشارکت مردم در حفظ، احیاء، توسعه و بهره‌برداری از جنگل‌های امام زاده عبدالله آمل با بومی‌سازی هفت معیار و 65 شاخص پایداری تدوین شده در فرآیند خاور نزدیک، انجام شد. برای این منظور، پرسشنامه هایی تدوین و بین گروه های مختلف دست اندرکار منطقه توزیع شد. با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در محیط spss26 پایایی پرسشنامه‌ها بررسی شد و با مقدار 0.622 پایایی قابل قبولی به دست آمد. سپس به منظور وزن‌دهی معیارهای پایداری و همچنین اولویت‌بندی شاخص‌های بومی‌سازی شده از مدل opa و نرم‌افزار lingo14.0 استفاده شد. نتایج نشان داد بیش از 30 درصد از جامعه مورد مطالعه چند شغله (870 نفر) هستند. نتایج اولویت‌بندی شاخص‌های بومی‌سازی شده با استفاده از مدل opa نشان داد؛ شاخصکمک به ارتقاء امکانات و نیروهای انسانی برای حفاظت و احیاء بیشترین وزن (0.27) و شاخص حمایت و اعتماد به دولت و برنامه ها کمترین وزن (0.10) را دارا است. همچنین نتایج وزن‌دهی معیار و شاخص‌های فرآیند خاور نزدیک مورد بررسی در پژوهش حاضر نشان داد که معیارکارکردهای حفاظتی منابع جنگلی بالاترین رتبه و بیشترین وزن را در بین معیار‌های مورد بررسی با معرفی شاخص ارزش تفرجی با رتبه 1.00 و وزن 0.28 دارد. به طورکلی، با توجه به نتیجه بومی‌سازی شاخص‌های سرمایه اجتماعی در منطقه امام زاده عبدالله آمل شاخص ارزش تفرجی یک رویکرد موثر است که جامعه‌شناسان، محققان و سیاستمداران می‌توانند از آن برای طراحی و اجرای سیستم‌های حفاظت و مدیریت موثر منابع طبیعی استفاده کنند. با توجه به اهمیت منابع طبیعی در حفظ زمینه‌‌های زیستی و تامین مواد اولیه برای اقتصاد، ارزش بومی‌سازی شاخص‌های سرمایه اجتماعی به‌عنوان یک ابزار عملی و موثر نمی‌تواند پنهان بماند.

index localization: the role of social capital for the protection and management of forest use using the multiple criteria decision-making method (case study: emamzadeh abdollah amol forest)

social capital is a key factor in preserving and managing natural resources. societies with strong social relationships and networks have better opportunities for enhancing collaboration, sharing knowledge, resolving conflicts, mobilizing resources, and supporting sustainable actions. understanding and nurturing social capital is crucial for creating flexible and effective systems for the sustainable conservation and utilization of natural resources. this study aimed to examine and compare the perspectives of experts and stakeholders regarding public participation in the conservation, restoration, development, and utilization of the emamzadeh abdollah amol forests by localizing seven criteria and 65 sustainability indicators developed in the near east process. questionnaires were developed and distributed among various groups involved in the region. the reliability of the questionnaires was checked using cronbach's alpha coefficient in spss 26, yielding a satisfactory reliability coefficient of 0.622. the opa model and lingo 14.0 software were used to weight the sustainability criteria and prioritize the localized indicators. the results indicated that more than 30% of the study population (870 individuals) had multiple occupations. the priority ranking of the localized indicators using the opa model showed that the helping to enhance facilities and human resources for conservation and restoration indicator had the highest weight (0.27), while the support and trust in government and programs indicator had the lowest weight (0.10).  additionally, the weighting results of the near east process criteria and indicators showed that the protection functions of forest resources criterion had the highest rank and weight, with the recreational value index ranked first (weight: 0.28). in general, the localization of social capital indicators in the emamzadeh abdollah amol region suggests that the recreational value index is an effective approach for designing and implementing natural resource protection and management systems. given the importance of natural resources in preserving biodiversity and providing raw materials for the economy, the value of localizing social capital indicators as a practical and effective tool cannot be overlooked.