ارزیابی اثرات اجرای طرح حفاظت زیست‌بومی احداث باغات در اراضی شیبدار بر توسعه روستایی (مطالعه‌ موردی: شهرستان مینودشت)

الگوی کشت از جمله عوامل تاثیرگذار در رشد و توسعه بخش کشاورزی است که می تواند به توسعه نواحی روستایی کمک کند. هدف کلی این تحقیق ارزیابی اثرات اجرای طرح حفاظت زیست بومی احداث باغات زیتون در اراضی شیبدار بر توسعه نواحی روستایی شهرستان مینودشت است. روش به کار گرفته شده در تحقیق حاضر توصیفی تحلیلی و گردآوری داده‌های آن بر مطالعات کتابخانه‌ای و پیمایشی استوار است. جامعه آماری این تحقیق را سرپرستان زیتونکار ساکن روستاهای شهرستان مینودشت تشکیل می‌دهند که براساس فرمول کوکران 157 خانوار به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. متغیر مستقل تحقیق حاضر توسعه باغات زیتون و متغیرهای وابسته شامل 44 گویه است که در دو بعد اقتصادی و اجتماعی طبقه‌بندی شدند. نتایج نشان داد در بین شاخص های 7 گانه مورد بررسی، تنها در شاخص امنیت اقتصادی، اختلاف معنی داری در قبل و بعد از زیتون کاری وجود ندارد. همچنین تنها شاخص تمایل به ماندگاری جمعیت بعد از زیتون کاری روند کاهشی داشته و درخصوص سایر شاخص ها شاهد افزایش میانگین نسبت به قبل از تغییر الگوی کشت هستیم. نتایج تحلیل عاملی نشان داد دو شاخص امنیت و رفاه اقتصادی در بعد اقتصادی خانوارهای روستایی با مجموع 80 درصد بیشترین سهم را در بین عوامل مختلف در اختیار دارند. با توجه به نتایج این تحقیق می توان دریافت بین کشت زیتون و توسعه نواحی مورد مطالعه رابطه‌ معنی داری وجود دارد. توسعه کشت زیتون در افزایش تولید و افزایش درامد خانوارهای روستایی و در نتیجه افزایش رفاه اقتصادی تاثیر مثبتی داشته است.

investigation of the effects of the ecological protection plan for creating gardens on sloping lands on rural development (case study of minudasht)

cultivation patterns are among the influential factors in the growth and development of the agricultural sector, which can contribute to the development of rural areas. the main objective of this research is to investigate the consequences of implementing garden development plans on sloping lands on the progress of rural areas in minudasht, a city in northern iran. this study employs a descriptive-analytical method, with data collected through library and survey studies. the statistical population includes supervisors of olive growers in the villages of minudasht city, and the sample size was determined using cochran's formula, resulting in 157 households. the independent variable in this research is olive grove development, while the dependent variables consist of 44 items categorized into economic and social dimensions. the results showed that there is no significant difference between the seven indicators studied, except for the economic security index, before and after olive cultivation. additionally, only the index of the population's tendency to persist showed a decreasing trend after olive cultivation, while the averages of the other indices increased compared to before the change in cultivation patterns. factor analysis results revealed that two indicators—security and economic well-being—in the economic dimension of rural households accounted for 80% of the total variance among different factors. according to the results, there is a significant relationship between olive cultivation and the development of the studied areas. olive cultivation has positively impacted production, increased rural household income, and consequently improved economic well-being.