effect of acceptance and commitment therapy on emotional flexibility and spiritual distress of women with chronic back pain

Background and objectives: chronic back pain imposes a heavy burden on individuals, families, societies, and governments from medical, psychological, social, and economic perspectives, and is a common, recurrent, and costly problem worldwide. therefore, the present study aimed to determine the effect of acceptance and commitment therapy on emotional flexibility and spiritual distress in women with chronic back pain. methods: this quasi-experimental study used a pre-test-post-test design with a control group. the research population included all women suffering from chronic back pain who were referred to the super-specialized pain clinics of razavi and imam reza hospitals in mashhad city, iran, in 2023, of whom 20 qualified participants volunteered to participate in the study. they were selected using convenience sampling and randomly assigned to two groups (ten in the experimental and ten in the control group). the experimental group underwent eight 90-minute face-to-face sessions over two months, and the control group received the usual intervention. the data collection tools included the emotional flexibility questionnaire by rashid and bayat (2018) and the spiritual distress questionnaire by ko et al. (2010). data were analyzed using spss software version 24 employing multivariate and univariate analysis of covariance at a significance level of α=0.05. results: after controlling for the pre-test effect, there was a significant difference between the post-test means of emotional flexibility (positive emotional regulation, negative emotional regulation, and emotional communication) and spiritual distress (communication with self, communication with others, communication with god, and facing death) in the experimental and control groups (p<0.01). conclusion: acceptance and commitment-based treatment significantly increased emotional flexibility (positive emotional regulation, negative emotional regulation, and emotional communication) and improved spiritual distress (communication with self, communication with others, communication with god, and facing death) in women with chronic back pain. 

اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر انعطاف‌پذیری هیجانی و پریشانی معنوی زنان دارای کمردرد مزمن

سابقه و هدف: کمردرد مزمن بار سنگینی ازنظر پزشکی، روانی، اجتماعی و اقتصادی بر افراد، خانواده‌ها، جوامع و دولت­ها تحمیل می‌کند و به‌عنوان یک مشکل شایع، عودکننده و پرهزینه در سراسر جهان شناخته می‌شود، بنابراین مطالعه حاضر باهدف تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر انعطاف‌پذیری هیجانی و پریشانی معنوی زنان دارای کمردرد مزمن انجام شد.روش کار: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه­ی پژوهش شامل تمامی زنان مبتلابه کمردرد مزمن مراجعه­کننده به کلینیک­های فوق تخصصی درد بیمارستان­های رضوی و امام رضا (ع) شهر مشهد در سال 1402 بودند که 20 نفر از افراد واجد شرایط که داوطلب مشارکت در پژوهش بودند، به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه (10 نفر آزمایش و 10 نفر گروه کنترل) جای‌داده شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه حضوری 90 دقیقه‌ای در مدت دو ماه تحت مداخله قرار گرفت و گروه گواه مداخله معمولی را دریافت نمود. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌های انعطاف‌پذیری هیجانی رشید و بیات (1398) و پریشانی معنوی کو و همکاران (2010) بودند. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار spss نسخه 24 و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره در سطح معنا‌داری 05/0=α انجام شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین پس‌آزمون انعطاف‌پذیری هیجانی (تنظیم هیجانی مثبت، تنظیم هیجانی منفی و ارتباط هیجانی) و پریشانی معنوی (ارتباط با خود، ارتباط با دیگران، ارتباط باخدا و مواجهه با مرگ) در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود داشت (01/0>p).نتیجه‌گیری: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به‌صورت معنی‌داری باعث افزایش انعطاف‌پذیری هیجانی (تنظیم هیجانی مثبت، تنظیم هیجانی منفی و ارتباط هیجانی) و بهبود پریشانی معنوی (ارتباط با خود، ارتباط با دیگران، ارتباط باخدا و مواجهه با مرگ) زنان مبتلابه کمردرد مزمن شده است.