the role of optimism and self-compassion in predicting students’ social well-being

Background and objectives: social well-being is a crucial dimension of students’ mental health, and several psychological factors can affect it, including optimism and self-compassion as a spiritual component. the present study aimed to investigate the role of optimism and self-compassion in predicting students’ social well-being.methods: this study was descriptive-correlational. the study’s statistical population included 351 students from the islamic azad university of birjand city, in the second semester of the academic year 2024-2025, who were selected using a random-cluster sampling method. to collect data, standard questionnaires on life orientation, self-compassion, and social well-being were used. data were analyzed using pearson’s correlation coefficient and multivariate regression analysis in spss software, version 27.results: the results showed that optimism (f=48.52, p<0.01) and self-compassion (f=50.18, p<0.01) play a significant role in predicting students’ social well-being, explaining 45.8% (r2=0.458) and 50.2% (r2=0.502) of its variance, respectively. the standardized regression coefficients showed that both variables positively and directly affected social well-being.conclusion: these findings emphasize the importance of strengthening optimism and self-compassion among students. universities should promote the level of these characteristics in students by holding educational workshops, counseling sessions, and support programs to help improve their social well-being.

نقش خوش‌بینی و شفقت به خود در پیش‌بینی بهزیستی اجتماعی دانشجویان

زمینه و هدف: بهزیستی اجتماعی یکی از ابعاد مهم سلامت روانی دانشجویان است و عوامل روان‌شناختی متعددی می‌توانند بهزیستی اجتماعی را تحت تاثیر قرار دهند که ازجمله آن‌ها می‌توان به خوش‌بینی و شفقت به خود اشاره کرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خوش‌بینی و شفقت به خود به عنوان یک مولفه معنوی در پیش‌بینی بهزیستی اجتماعی دانشجویان انجام شد.روش: این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند در نیمسال دوم تحصیلی 1404-1403 بود که از میان آن‌ها 351 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی-خوشه‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه‌های استاندارد جهت‌گیری زندگی شی‌یر و کارور (1994)، شفقت به خود نف (2003) و بهزیستی اجتماعی کییز و شاپیرو (2004) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از محاسبه ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیری در نرم‌افزار spss-27 تحلیل شدند.یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که خوش‌بینی (f=48.52, p<0.01) و شفقت به خود (f=50.18, p<0.01) نقش معناداری در پیش‌بینی بهزیستی اجتماعی دانشجویان دارند و به ترتیب 8/45 درصد (r²=0.458) و 2/50 درصد (r²=0.502) از واریانس آن را تبیین می‌کنند. ضرایب رگرسیونی استانداردشده نشان داد که هر دو متغیر تاثیر مثبت و مستقیمی بر بهزیستی اجتماعی دارند.نتیجه‌گیری: این یافته‌ها بر اهمیت تقویت خوش‌بینی و شفقت به خود در میان دانشجویان تاکید دارد و پیشنهاد می‌شود دانشگاه‌ها با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات مشاوره و برنامه‌های حمایتی، سطح این ویژگی‌ها را در دانشجویان ارتقا داده و به بهبود بهزیستی اجتماعی آنان کمک کنند.