effects of sprituality on resiliance and psychological well-being among fatherless adolescents

Background and objectives: different types of training can help adolescents improve their mental health. education based on spiritual beliefs and attitudes is one way to increase positive adaptation and decrease stress. this study aimed to investigate the possible effects of spiritual-based education (sbe) on the resilience and psychological well-being of fatherless adolescents during an eight-week training program. it was hypothesized that sbe would increase the above-mentioned variables.methods: sixty participants were selected through multistage cluster sampling and randomly assigned to either an education or a no-education (wait-list control) condition. the main assessment was performed pre-education, post-education, and at the four-month follow-up. results: the findings showed that sbe increased the level of resilience in educational conditions (p<0.002), and the effect of education was maintained after a four-month follow-up. also, a quadratic interaction was observed between group and time series for resilience (p<0.03). this research revealed that spirituality-based education improves resilience; however, no difference was observed between the education and no-education conditions based on the psychological well-being of adolescents. conclusion: therefore, the present study provides additional support for the beneficial effects of sbe on various aspects of mental health. it is recommended that more research is required to examine the processes by which education leads to higher resilience. 

تاثیر آموزش مبتنی بر معنویت بر تاب آوری و بهزیستی روان شناختی نوجوانان بدون پدر

زمینه: انواع مختلف آموزش می تواند برای افزایش سلامت روان نوجوانان کمک کننده باشد. آموزشهای مبتنی بر باورها و نگرشهای معنوی یکی از شیوه های افزایش سازگاری مثبت و کاهش استرس می باشد.اهداف: هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیرات احتمالی آموزش مبتنی بر معنویت بر تاب آوری و یهزیستی روان شناختی نوجوانان بدون پدر در طی 8 هفته آموزشی بود. اینگونه فرض شده بود که آموزش مذکور باعث افزایش متغیرهای ذکر شده در بالا می شود.روش: آزمودنی ها (60 نفر) از طریق نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و به طور تصادفی در وضعیتهای آموزشی و غیرآموزشی (در لیست انتظار) جایگذاری شدند. سنجش ها در بسه مرحله قبل از آموزش، بعد از آموزش و پیگیری 4 ماهه صورت گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر معنویت باعث افزایش سطح تاب آوری در گروه آموزشی شد (p = 0.002) و تاثیر آموزش بعد از گذشت 4 ماه همچنان برقرار بود. همچنین یک تعامل درجه چهارم بین گروه و  زمان در ارتباط با متغیر تاب آوری مشاهده شد (p = 0.03). این پژوهش آشکار ساخت که آموزش مبتنی بر معنویت، تاب آوری را بهبود می بخشد اما هیچ تفاوتی بین وضعیت آموزشی و غیر آموزشی با توجه به متغیر بهزیستی روان شناختی نوجوانان وجود نداشت. نتایج: مطالعه حاضر حمایت مضاعفی در ارتباط با تاثیرات سودمند اموزش مبتنی بر معنویت بر روی برخی از بخشهای مهم سلامت روان فراهم نموده است. پیشنهاد می شود پژوهشهای بیشتری در جهت بررسی فرایندهایی که توسط انها این قبیل آموزشها منجر به ایجاد تاب آوری بالاتر می شود، صورت گیرد.