investigating the effect of spiritual health and spiritual intelligence on the quality of life in medical students

Background and objectives: spiritual intelligence is a cognitive-motivational aspect and one of the multiple intelligence types. spiritual health, which in the holy qur’an refers to a healthy heart and a confident soul, is a state of the soul, and its most important foundations are theology, anthropology, and eschatology. understanding and applying these principles leads to correct and purposeful behavior in life and spiritual health. this study investigates the effect of spiritual health and spiritual intelligence on the quality of life (qol) of medical students at shiraz university of medical sciences.methods: this study uses a cross-sectional with descriptive-analytical method. a total of 108 basic science students, 54 physiopathology students, and 188 clinical medical students of shiraz university of medical sciences in 2024 were investigated. to collect the data, a questionnaire form including questionnaires of spiritual health questionnaire of the academy of medical sciences, spiritual intelligence of hildebrant, and the qol of the world health organization qol questionnaire-brief (whoqol-bref) were used.results: a total of 350 people were investigated, comprising 173(49.4%) women and 177(50.6%) men. the mean age of the studied population was 23.22±2.89. the mean spiritual health of the participants was in the medium range, and the mean spiritual intelligence of the participants was in the high range. the level of spiritual health and spiritual intelligence did not have a statistically significant relationship with any of the demographic variables except underlying psychiatric illness. the mean qol score of the studied population after standardization in the range of 0-100 was equal to 46.18, which was close to the mean. the state of qol had a statistically significant relationship with the underlying psychiatric illness variable, and it did not have a statistically significant relationship with other demographic variables. the state of qol had a statistically significant relationship with the level of spiritual health and spiritual intelligence in such a way that the highest qol was related to the category with high level of spiritual health and high spiritual intelligence, and low qol had the highest prevalence in the category with low level of spiritual health and low spiritual intelligence.conclusion: there is a significant relationship between spiritual health, spiritual intelligence, and qol in medical students of shiraz university of medical sciences. accordingly, promoting spiritual health and spiritual intelligence can be considered as one of the approaches to increase the qol in student populations.

بررسی تاثیر سلامت معنوی و هوش معنوی بر کیفیت زندگی در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

 زمینه و هدف: هوش معنوی ساختاری شناختی-انگیزشی دارد و یکی از انواع هوش‌های چندگانه است. سلامت معنوی نیز که در قرآن کریم از آن به قلب سلیم و نفس مطمئنه یاد میشود حالتی از نفس است و مهم ترین مبانی آن خداشناسی، انسان شناسی و معادشناسی است. شناخت صحیح و به کارگرفتن این مبانی موجب رفتار درست و هدفمند در زندگی و سلامت معنوی میشود. این مطالعه با هدف تعیین رابطه بین سلامت معنوی و هوش معنوی با کیفیت زندگی در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام گرفت.مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی با روش توصیفی تحلیلی، 108 دانشجوی علوم پایه، 54 دانشجوی فیزیوپاتولوژی و 188 دانشجوی بالینی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در سال 1403 مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور جمع آوری داده ها ازچند پرسشنامه که شامل پرسشنامه سلامت معنوی فرهنگستان علوم پزشکی، هوش معنوی هیلدبرانت و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت استفاده شده است.یافته ها: در این پژوهش350 دانشجو مورد بررسی قرار گرفتند که 173 نفر (49.4%) از آنان زن و 177 نفر (50.6%) از آنان مرد بودند. میانگین سنی جمعیت مورد مطالعه نیز 2.89±23.22 بود. میانگین سلامت معنوی شرکت کنندگان در محدوده متوسط و میانگین هوش معنوی شرکت کنندگان در محدوده بالا قرار داشت. سطح سلامت معنوی و هوش معنوی با هیچ یک از متغیر‌های دموگرافیک به جز بیماری روانپزشکی زمینه ای ارتباط معنادار آماری نداشت. میانگین نمره کیفیت زندگی جمعیت مورد مطالعه پس از استاندارد سازی در محدوده 0-100 برابر با 46.18 بود که نزدیک به حد متوسط بود. وضعیت کیفیت زندگی با متغیر بیمای زمینه ای روانپزشکی ارتباط معنادار آماری داشت و با سایر متغیرهای دموگرافیک رابطه معنادار آماری نداشت. وضعیت کیفیت زندگی با سطح سلامت معنوی و هوش معنوی رابطه معنادار آماری داشت به گونه ای که بالاترین کیفیت زندگی مربوط به دسته دارای سطح سلامت معنوی بالا و هوش معنوی بالا بود و کیفیت زندگی پایین، بالاترین شیوع را در دسته دارای سطح سلامت معنوی پایین و هوش معنوی پایین به خود اختصاص داده بود.نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که بین سلامت معنوی، هوش معنوی و کیفیت زندگی در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز رابطه معناداری وجود دارد. بنابراین ارتقای سلامت معنوی و هوش معنوی را می توان یکی از رویکردهای افزایش کیفیت زندگی در جمعیت دانشجویی دانست.