the effectiveness of spiritual therapy on cognitive emotion regulation and life satisfaction in individuals with type 2 diabetes working in education in mashhad

Background and objectives: type 2 diabetes is a chronic condition that can significantly impact emotional well-being. individuals often struggle with emotional regulation, leading to decreased life satisfaction. therefore, this study aimed to determine the effect of spiritual therapy on cognitive emotion regulation (cer) and life satisfaction in individuals with type 2 diabetes.methods: this study employed a quasi-experimental design utilizing a pre-test and post-test approach with a control group. the target population encompassed all individuals diagnosed with type 2 diabetes working within the mashhad education sector in 2023. a convenience sampling method was employed to recruit a sample of 24 participants (equally divided into two groups) who met the study’s inclusion criteria. random assignment allocated participants to either the experimental or control group. both groups completed the cer questionnaire and the satisfaction with life scale at both the pre-test and post-test stages. the experimental group received spiritual therapy delivered in eight sessions, each lasting 90 minutes. data analysis was conducted using analysis of covariance (ancova).results: the findings revealed a significant reduction in maladaptive cer scores in the post-test stage for the group receiving spiritual therapy compared to the control group (p<0.001). the results also showed that spiritual therapy led to an increase in adaptive cer and life satisfaction at post-test (p<0.001).conclusion: the findings demonstrated that spiritual therapy yielded significant benefits for the intervention group. these results suggest that spiritual therapy can be a valuable complementary approach for managing emotional challenges and improving overall well-being in individuals with type 2 diabetes.

اثربخشی معنویت درمانی بر تنظیم شناختی هیجان و رضایت از زندگی در افراد مبتلا به دیابت نوع دو شاغل در آموزش و پرورش مشهد

زمینه و هدف: دیابت نوع دو یک بیماری مزمن است که می تواند تاثیر قابل توجهی بر سلامت عاطفی افراد داشته باشد. افراد مبتلابه دیابت اغلب با تنظیم هیجانات خود دست و پنجه نرم می کنند که منجر به کاهش رضایت از زندگی می شود. این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی معنویت درمانی بر تنظیم شناختی هیجان و رضایت از زندگی در افراد مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد.روش‌: این مطالعه با استفاده از یک طرح شبه‌آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه هدف این پژوهش شامل تمامی افراد مبتلا به دیابت نوع دو شاغل در آموزش و پرورش مشهد در سال 1402 بود. برای انتخاب نمونه، از روش نمونه‌گیری دردسترس استفاده شد و 24 شرکت‌کننده که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، انتخاب شدند. شرکت کنندگان بصورت تصادفی به گروه آزمایش یا کنترل تقسیم شدند (هر گروه 12 نفر). هر دو گروه در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون، پرسشنامه تنظیم هیجانات و مقیاس رضایت از زندگی را تکمیل کردند. گروه آزمایش تحت معنویت درمانی در هشت جلسه 90 دقیقه ای قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (آنکووا) انجام شد.نتایج: یافته ها نشان داد که در مرحله پس‌آزمون، نمرات تنظیم هیجان ناسازگارانه در گروه معنویت درمانی، در مقایسه با گروه کنترل به طور قابل توجهی کاهش یافته است (p<0.001). همچنین نتایج همچنین نشان داد که معنویت درمانی منجر به افزایش تنظیم هیجان سازگارانه و رضایت از زندگی در مرحله پس‌آزمون (p<0.001) شد.نتیجه‌گیری: معنویت درمانی منجر به فواید قابل توجهی برای گروه مداخله شد. این نتایج نشان داد که معنویت درمانی می تواند یک رویکرد تکمیلی ارزشمند برای مدیریت چالش های هیجانی و بهبود کلی رفاه در افراد مبتلا به دیابت نوع دو باشد.