the mediating role of self-transcendence in the relationship between psychological vulnerability and work-related well-being of nurses

Background and objectives: nurses often face many challenges in life which negatively affect their well-being. this study aims to investigate the mediating role of self-transcendence in the relationship between psychological vulnerability and work-related well-being of nurses in birjand city, iran. methods: the present study was a descriptive correlation with the structural equation modeling (sem) approach. the statistical population included 795 public hospital nurses in birjand city, iran in 2020. the research sample included 440 people selected using the convenience sampling method. data collection tools included the psychological vulnerability scale, the subscale self-transcendence and character questionnaire, and the work-related well-being scale. the data were analyzed using the sem approach, spss software, version 22 and lisrel software, version 8.8. results: the results showed that the direct path of psychological vulnerability to spiritual acceptance, creative self-forgetfulness and transpersonal identity was negative and significant (p<0.01). the direct path of self-forgetfulness, transpersonal identity, and spiritual acceptance to work-related well-being was positive and significant (p<0.01). also, the indirect route of psychological vulnerability to work-related well-being through spiritual acceptance, selfforgetfulness, and transpersonal identity was significant (p<0.01). conclusion: the results of the study indicate that self-transcendence can play a significant indirect role in reducing the adverse effects of psychological vulnerability on nurses’ workrelated well-being. therefore, using the self-care training program based on the theory of selftranscendence, it is possible to improve the three dimensions of self-transcendence of nurses, increase their work well-being, and reduce their psychological vulnerability.

نقش میانجی خودفراروی در رابطه بین آسیب‌پذیری روان‌شناختی با بهزیستی کاری پرستاران

زمینه و هدف: پرستاران اغلب با چالش­های زیادی در زندگی مواجه می­شوند که بر بهزیستی­شان تاثیر منفی می­گذارد. هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی  خودفراروی در رابطه آسیب‌پذیری روان‌شناختی با بهزیستی کاری پرستاران شهر بیرجند بود. روش بررسی: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی با رویکرد مدل­یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان‌های دولتی شهر بیرجند در سال 1399 (795 n=) و حجم نمونه این پژوهش 440 نفر بوده و نمونه گیری به شیوه دردسترس انجام شد. ابزار گردآوری داده­ها شامل مقیاس آسیب­پذیری روانشناختی ، خرده مقیاس خود فراروی پرسشنامه شخصیت و منش  و مقیاس بهزیستی کاری بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss22 و lisrel8.8 و تحلیل معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که مسیر مستقیم آسیب پذیری روانشناختی به پذیرش معنوی، خودفراموشی خلاقانه و هویت فرافردی منفی و معنی‌دار) 01/0>p)  است.  مسیر مستقیم پذیرش معنوی، خودفراموشی خلاقانه و هویت فرافردی به بهزیستی کاری مثبت و معنی دار (01/0>p) است. به‌علاوه مشخص شد مسیر غیر مستقیم بین آسیب‌پذیری روان‌شناختی و بهزیستی کاری ازطریق پذیرش معنوی، خودفراموشی خلاقانه و هویت فرافردی معنی دار است ) 01/0>p).  نتیجه‌گیری: بر اساس یافته های مطالعه، خودفراروی می‌تواند نقش غیرمستقیم معنی‌داری در کاهش اثرات منفی آسیب‌پذیری روان‌شناختی بر بهزیستی کاری پرستاران بگذارد. بنابراین می­توان با بکار بستن برنامه آموزش خود مراقبتی براساس تئوری خودفراروی رشد، ابعاد سه‌گانه خود فراروی پرستاران را ارتقا و بهزیستی کاری را افزایش و آسیب پذیری روانشناختی آنها را کاهش داد.