>
Fa   |   Ar   |   En
   سازگاری، رشد و کارایی غذایی با جیره ها و شوری های مختلف در ماهی شیربت، arabibarbus grypus (heckel, 1843)  
   
نویسنده مجیدی محدثه ,نعمت الهی محمدعلی ,رفیعی غلامرضا
منبع علوم آبزي پروري - 1403 - دوره : 12 - شماره : 23 - صفحه:13 -20
چکیده    ماهی شیربت arabibarbus grypus یکی از ماهیان بومی و با ارزش مناطق غرب و جنوب غربی ایران به‌ویژه استان خوزستان است. هدف از انجام این تحقیق بررسی عادت پذیری تدریجی به شوری در ماهی شیربت می باشد. در این آزمایش بازماندگی، رشد و کارایی خوراک در ماهی های شیربت با 4 سطح شوری (5، 10، 15، 20 گرم بر لیتر) با میانگین وزنی 0/18±50/27گرم به‌مدت 2 هفته مورد بررسی قرار گرفتند. برای ارزیابی نحوه و تمایل غذاگیری، ماهیان شیربت به‌مدت 6 هفته با میانگین وزنی 0/49±66/95گرم به‌میزان روزانه 5٪ وزن بدن با 4 تیمار که شامل تغذیه با یونجه پلت شده 60%، خوراک کپورمعمولی پلت شده، خوراک کپورمعمولی اکسترود شده شناور و خوراک قزل آلا اکسترود‌شده شناور غذاددهی و مورد بررسی قرار گرفتند. در بررسی عملکردهای تغذیه ای در شوری های مختلف، ماهی ها تا شوری 15 گرم بر لیتر به حیات خود ادامه دادند اما رشد و تغذیه در آنها مشاهده نشد. نتایج حاصل از بررسی سنجش کمی و کیفی غذاگیری نشان داد که ماهی شیربت در انتخاب نوع غذای خود در شرایط اسارت، ترجیح می‌دهد از کف غذاگیری کند اما در بین جیره های مختلف مورد بررسی، جیره ماهی قزل آلا جذابیت بیشتری در غذاگیری برای این ماهی داشت (میانگین زمان غذاگیری 0/10±11/82دقیقه). در بررسی کارایی جیره ها نتایج نشان داد؛ میانگین نرخ رشد روزانه در تغذیه با جیره ماهی قزل آلا در ماهیان شیربت 0/25±1/32 گرم در روز و ضریب تبدیل غذایی (fcr) 1/53±0/29 بود، که نسبت به سایر تیمارها اختلاف معنی داری را نشان داده است. همچنین ترکیبات شیمیایی لاشه در تغذیه با جیره غذایی قزل آلا از میزان پروتئین بالاتری برخوردار بود.
کلیدواژه جیره، ماهی شیربت، غذاگیری، عادت‌پذیری، شوری
آدرس دانشگاه تهران، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی, دانشکده منابع طبیعی, گروه شیلات, ایران, دانشگاه تهران، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی, دانشکده منابع طبیعی, گروه شیلات, ایران, دانشگاه تهران، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی, دانشکده منابع طبیعی, گروه شیلات, ایران
پست الکترونیکی ghrafiee@ut.ac.ir
 
   adaptability, growth and efficiency of feeding with different diets and salinities in shirbout, arabibarbus grypus (heckel, 1843)  
   
Authors majidi mohadese ,nematallahi mohammad ali ,rafiee gholamreza
Abstract    arabibarbus grypus (heckel, 1843) is one of the native and valuable fishes of western and southwestern regions of iran, especially khuzestan province. the aim of this research is to measure feeding efficiency and gradual adaptation of shirbout fish in different salinity. in this experiment, the survival rate, growth rate and feeding efficiency were measured in 4 levels of salinity (5, 15, 10, 20 g/l), with an average fish weight of 50.27±0.18 g for 2 weeks. in order to evaluate feeding behavior and tendency, shirbout fish were fed and examined for 6 weeks with an average weight of 66.95±0.49 grams, at a daily rate of 5% of body weight with 4 treatments, including feeding with 60% pelleted alfalfa, pelleted common carp feed, floating extruded common carp feed and floating extruded trout feed. in the study of feeding efficiency in different salinities, the fish continued to live up to 15 g/l salinity, but growth and feeding were not observed in any of the treatments. the results of feeding functions showed that the shirbout fish prefers to feed from the bottom when choosing its type of food in captivity, but among the different diets examined, trout diet is more attractive for fishes (average eating time 11.82±0.10 min. in examining the effectiveness of the feeds, the results showed that the average daily growth rate in feeding with trout diet was 1.32±0.25 g per day and feed conversion ratio (fcr) was 1.53±0.29, which showed a significant difference compared to other treatments. also, the chemical composition of the carcass had a higher protein content when fed with trout diet.
Keywords diet ,shirbout fish ,feeding ,adaptability ,salinity
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved