اولویت‌بندی موانع مشارکت مردمی در اجرای طرح‌های بیابان‌زدایی: تجربه جوامع محلی از اجرای طرح‌های بیابان‌زدایی در شهرستان گرمسار، استان سمنان

بیابان زایی موضوع پیچیده ای است، که هم ناشی از فرآیندهای طبیعی و هم فعالیت های انسانی است. این امر شامل تخریب زمین در اثر عوامل مختلفی مانند فرسایش بادی و آبی، تخریب پوشش گیاهی و کاهش منابع آب است. توسعه پایدار انسانی، به سه عنصر کلیدی بستگی دارد: مردم، منابع و مشارکت. هدف از این پژوهش، شناسایی معیارها و شاخص‌های موثر بر عدم مشارکت پایدار جوامع روستایی در طرح‌های بیابان‌زدایی، اولویت‌بندی این معیارها و شاخص‌ها بر اساس دیدگاه ساکنان محلی و ارائه راهکارهایی برای افزایش مشارکت روستائیان می باشد. جوامع در طرح های بیابان زدایی این تحقیق، روستاهای غیاث آباد، شورقاضی و محسن آباد شهرستان گرمسار می باشند، که دارای طرح های موجود بیابان زدایی هستند. بعد از ارزیابی اولیه مناطق، صحبت با ساکنین محلی، معیارها و شاخص های مناسب جهت تهیه پرسشنامه مشخص گردید و بین افراد توزیع گردید. جهت تحلیل پرسشنامه ها، آزمون فریدمن برای اولویت بندی شاخص ها استفاده شده است. نتایج نشان داد، که معیار آموزشی، مهم ترین معیار عدم مشارکت مردمی در طرح های بیابان زدایی از دیدگاه جوامع محلی (رتبه 2.69) می باشد و معیارهای اجتماعی (2.63)، اقتصادی (2.35) و برنامه ریزی (2.33) از دیدگاه جوامع محلی در مراحل بعدی اولویت قرار گرفتند. همچنین، آزمون فریدمن نشان داد، که از دیدگاه جوامع محلی، شاخص عدم استفاده از گروه‌های مروج بومی، به ترتیب با میانگین رتبه 11.72 و 10.33 به عنوان مهم ترین شاخص موثر بر عدم مشارکت مردمی در طرح های بیابان زدایی شناسایی شدند. 

prioritization of obstacles to public participation in the implementation of desertification projects: the experience of local communities from the implementation of desertification projects in garmsar city, semnan province

desertification is a complex issue, which is caused by both natural processes and human activities. this includes land degradation due to various factors such as wind and water erosion, destruction of vegetation and reduction of water resources. sustainable human development depends on three key elements: people, resources and participation. the purpose of this research is to identify the criteria and indicators that affect the non-sustainable participation of rural communities in desertification plans, to prioritize these criteria and indicators based on the local residents’ point of view, and to provide solutions to increase the participation of villagers. the communities in the desertification plans of this research are the villages of ghayasabad, shorkazi and mohsen abad in garmsar city, which have existing plans for desertification. after the initial evaluation of the areas, talking with the local residents, appropriate criteria and indicators for preparing the questionnaire were determined and distributed among the people. in order to analyze the questionnaires, the friedman test was used to prioritize the indicators. the results showed that educational criterion is the most important criterion of non-participation of people in desertification projects from the point of view of local communities (2.69 rank) and social (2.63), economic (2.35) and planning (2/33) from the point of view of local communities were prioritized in the next stages. also, friedman’s test showed that, from the point of view of local communities, the index of non-use of local promoter groups, with an average rank of 11.72 and 10.33, respectively, is the most important index affecting people’s non-participation in desert projects. were detected.