هوش مصنوعی برای خود مختاری شهری؛ به سمت شهر خود مختار اراک

امروزه استفاده از داده‌ها و راه‌کارهای داده محور در خط‌مشی گذاری و برنامه‌ریزی شهری، به‌شدت با استقبال شهروندان و مدیریت شهری مواجه شده است. در این راستا صنعت و تکنولوژی جهت تامین رفاه زندگی انسانی با سرعت چشمگیری به تولید محصولاتی تحت عنوان هوش مصنوعی گام نهاده‌اند. درنتیجه عملکرد شهرها با استفاده از این ابزارها در حوزه‌های اقتصاد، جامعه، محیط‌زیست و حاکمیت ممکن است تغییر کند. به همین منظور پژوهش حاضر باهدف هوش مصنوعی برای خودمختاری شهری تدوین‌شده است. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و ازنظر ماهیت و روش در زمره تحقیقات توصیفی – تحلیلی است. برای جمع‌آوری داده‌ها از روش‌های اسنادی و میدانی استفاده‌شده است؛ سپس بر پایه مبانی نظری حاصل‌شده و با استفاده از روش دلفی، شاخص‌ها و متغیرهای اثرگذار در شهر خودمختار در ابعاد هشت‌گانه حکمرانی، امنیت، نهادی، اقتصادی، پشتیبانی تصمیم، زیست‌محیطی، فناوری و نظارت استخراج گردید. در مرحله دوم با استفاده از تکنیک تاثیرات متقابل (روش تحلیل ساختاری)، امتیازدهی و در محیط نرم‌افزار micmac مورد تحلیل قرار گرفت و عوامل پیشران و کلیدی شهر خودمختار با توجه به امتیاز تاثیرگذاری و تاثیرپذیری مستقیم و غیرمستقیم انتخاب شد. نتایج حاکی از آن است که سیستم شهر خودمختار، سیستمی پایدار بوده و عوامل پیشران با تاثیرگذاری، عواملی چون خدمات‌رسانی باهوش مصنوعی، ایجاد پلتفرم‌های دیجیتالی، خدمات دیجیتالی، حمل‌ونقل عمومی متصل و ایجاد مرکز داده بزرگ یکپارچه ملی دارای بیشترین تاثیرگذاری مستقیم و عواملی چون به‌روزآوری سیستم‌های قدیمی، خودکارسازی فرآیندهای مالی و کشف تقلب، مرکز داده بزرگ یکپارچه ملی، نصب حسگرها، ایجاد اتوماسیون دارای بیشترین تاثیر غیرمستقیم و از اصلی‌ترین عوامل بر توسعه شهر خودمختار می‌باشد.

artificial intelligence for urban autonomy; to the autonomous city of arak

today, the use of data and data-driven solutions in urban planning and policy-making has been greatly welcomed by citizens and urban management. in this regard, industry and technology have taken steps to produce products under artificial intelligence at a remarkable speed to ensure the well-being of human life. as a result, the performance ofcities may change if these tools are used in the fields of economy,society, environment, and governance. for this purpose, the currentresearch was developed with the aim of artificial intelligence for urbanautonomy. in terms of purpose, this research is applied, and in terms ofnature and method, it is considered descriptive-analytical research.documentary and field methods have been used to collect data. then,based on the theoretical foundations and the delphi method, theindicators, and variables affecting the autonomous city were extractedin the eight dimensions of governance, security, institutional,economic, decision support, environmental, technology, andsupervision. in the second stage, it was analyzed using the mutualeffects technique (structural analysis method), scoring, and in themicmac software environment, and the driving and key factors of theautonomous city were selected according to the score of influence anddirect and indirect influence. the results indicate that the autonomouscity system is a stable system, and the driving factors with impact, suchas artificial intelligent delivery services, the creation of digitalplatforms, digital services, connected public transportation, and thecreation of a large integrated national data center, have the mostimpact. direct factors such as updating old systems, automatingfinancial processes and detecting fraud, creating large integratednational data centers, installing sensors, and creating automation havethe most indirect effect and are some of the main factors in thedevelopment of the autonomous city. the innovation of the presentresearch lies in providing solutions that incorporate the use of artificialintelligence in managing cities, aiming to move them towardautonomy.