آیا ساختار جغرافیایی محیط شهری مهم نیست؟ مرور انتقادی بر ادبیات شناخت فضایی در افراد دارای اختلال

یکی از ابعاد اصلی زندگی روزمره، شناخت فضایی است. بااین‌حال وجود اختلالات جسمی و ذهنی، شناخت فضایی افراد را با مشکل مواجه می‌کند. در این راستا، در تحقیق حاضر یک مرور انتقادی بر ادبیات شناخت فضایی در افراد دارای اختلال انجام‌شده است. هدف این مرور، بررسی رویکردهای موجود نسبت به شناخت فضایی در افراد دارای اختلال و برجسته کردن غفلت از نقش اساسی محیط جغرافیایی دراین‌ارتباط است. ما جست‌وجوی خود را به گروه خاصی از اختلالات یا حوزه خاصی از مطالعات محدود نکردیم. بعد از غربالگری، 79 مقاله باقی ماندند. نتایج نشان داد که مقالات دارای شش هدف اصلی هستند شامل ارزیابی توانایی‌ها و استراتژی‌ها (51.9%)، توسعه و ارزیابی کارایی ابزارهای کمکی (19%) و بررسی مکانیزم‌های عصبی مرتبط با شناخت فضایی (8.9%) بیشترین سهم در این حوزه از مطالعات را دارند. همچنین مطالعات دارای سه رویکرد اصلی هستند شامل رویکرد روانشناسی-عصب‌شناسی (46.8%)، رویکرد فناورانه (29.1%) و رویکرد فیزیولوژیکی (21.5%). 2.6% از مطالعات نیز رویکرد آموزشی در ارتباط با این حوزه دارند. یافته‌های ما نشان داد که با وجود تاثیر و نقش بسیار حیاتی آن، تاثیر ساختار محیط جغرافیایی بر شناخت فضایی افراد دارای اختلال در ادبیات موجود موردتوجه قرار نگرفته است و در تمامی تحقیقات اختلالات موجود به وجود اختلال در خود این افراد نسبت داده‌شده است. این نتایج برای محققان علوم جغرافیایی و مخصوصاً برنامه‌ریزی شهری علاقه‌مند به شناخت فضایی در افراد دارای اختلال و ارتباط آن با ساختار محیط جغرافیایی در مناطق شهری بسیار کارآمد است.

doesn’t the structure of the geographic environment of the urban areas matter? a critical review of the literature on spatial cognition in people with disorders

one of the most important aspects of daily life is spatial cognition. however, physical or mental disorders affect spatial cognition. in this regard, a critical review of the literature on spatial cognition in people with disorders was conducted. this review aims to provide a general overview of the current approaches toward the spatial cognition of people with disorders and highlight the neglect of the geographical environment's critical role in this field. we did not restrict our review to a particular group of people with disorders or a particular area of research or objective. after screening, 79 papers remained. the results showed that the articles have six main objectives, of which investigation of abilities and strategies (51.9%), aid tool development and evaluation (19%), and examination of the effect of neural mechanisms related to the sc (8.9%) have the largest share. additionally, the studies have three approaches, including psychological-neurological (46.8%), technological (29.1%), and physiological (21.5%). 2.6% of studies also have an educational approach to this field. we concluded that the geographical environment is underappreciated in the existing literature on spatial cognition in people with disorders, although it plays a significant role in spatial cognition, and spatial cognition disorders are attributed to the human organism. the findings of this review are beneficial for researchers in the geographic sciences, especially urban planning, who are interested in conducting their research in the field of spatial cognition in people with disorders and their relationship with the structure of the urban geographical environment.