پیش‌بینی اهمال‌کاری تصمیم‌گیری بر اساس باورهای فراشناختی درباره‌ اهمال‌کاری با نقش واسطه‌ای خودتنظیمی در اضطراب

هدف امروزه، اهمال‌کاری به‌عنوان نوعی شکست در خودتنظیمی و عملکرد، تمرکز اصلی پژوهش‌های روان‌شناختی/ آموزشی به شمار می‌رود. در مطالعه‌ حاضر، با فرض یک دیدگاه شناختی، رابطه‌ بین باورهای فراشناختی درباره‌ اهمال‌کاری و اهمال‌کاری تصمیم‌گیری، با در نظرگرفتن نقش واسطه‌ای خودتنظیمی در اضطراب، مورد بررسی قرار گرفت.روش: جامعه‌ آماری پژوهش حاضر را، تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل دانشگاه یزد در سال تحصیلی 1401-1400 تشکیل می‌دادند. 391 دانشجو که براساس فرمول کوکران و با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای از سه دوره‌ کارشناسی، کارشناسی‌ارشد و دکتری انتخاب شده بودند، پرسشنامه‌ها‌یی را تکمیل کردند که سطح باورهای فراشناختی درباره‌ اهمال‌کاری، خودتنظیمی در اضطراب و اهمال‌کاری تصمیم‌گیری آن‌ها را اندازه‌گیری می‌کردند. به‌منظور تحلیل داده‌های توصیفی و ماتریس همبستگی متغیرهای پژوهش، از نسخه‌ 26 نرم‌افزار spss و به‌منظور آزمون فرضیه‌ها و مدل نهایی پژوهش، از نسخه‌ 20 نرم‌افزارamos  استفاده گردید.یافته‌ها: یافته‌ها، حاکی از این بودند که باورهای فراشناختی (مثبت، 0/05 =β و 0/437 =p؛ منفی، 0/004 =β و 0/981 =p)، اثر مستقیم معنی‌داری بر اهمال‌کاری تصمیم‌گیری ندارند؛ اما باورهای فراشناختی (مثبت، 0/43- =β و 0/0001 =p؛ منفی 0/41- =β و 0/001 =p)، بر خودتنظیمی در اضطراب و نیز، خودتنظیمی در اضطراب (0/56- =β و 0/001 =p) بر اهمال‌کاری تصمیم‌گیری، اثر مستقیم معنی‌دار دارند. هم‌چنین، خودتنظیمی در اضطراب، در رابطه‌ بین باورهای فراشناختی و اهمال‌کاری تصمیم‌گیری، نقش واسطه‌گری‌ ایفا کرد.نتیجه‌گیری: به‌طورکلی، یافته‌های پژوهش حاضر، با مدل نظریه‌ تعارض تصمیم‌گیری هم‌خوانی داشته و مبنایی نظری را برای بررسی اهمال‌کاری، به‌عنوان مانعی در برابر موفقیت تحصیلی یادگیرندگان فراهم کردند.

predicting of decisional procrastination based on metacognitive beliefs about procrastination with the mediating role of self-regulation in anxiety

objective: today, procrastination as a type of performance failure is the main focus of psychological/educational research. in the current study, assuming a cognitive perspective, the relationship between metacognitive beliefs about procrastination and decisional procrastination was investigated, considering the mediating role of self-regulation in anxiety.methods: the statistical population of the present research consisted of all students studying at yazd university in the academic year 2021-2022. 391 students, who were selected based on cochran’s formula and by cluster random sampling from three bachelor, master, and doctoral courses, completed questionnaires that measured the level of metacognitive beliefs about procrastination, self-regulation in anxiety, and decisional procrastination. to analyze the descriptive data and the correlation matrix of the research variables, spss software version 26 was used and, to test the hypothesis and the final research model, amos software version 20 was used.results: the findings indicated that metacognitive beliefs (positive, β= 0.05 and p= 0.437; negative, β= 0.004 and p= 0.981) do not have a significant direct effect on decisional procrastination; but metacognitive beliefs (positive, β= -0.43 and p= 0.0001; negative β= -0.47 and p= 0.001) have a significant direct effect on self-regulation in anxiety and also, self-regulation in anxiety (β= -0.56 and p= 0.001) on decisional procrastination. also, self-regulation in anxiety mediated the relationship between metacognitive beliefs and decisional procrastination.conclusions: in general, the current research findings are consistent with the decisional conflict theory model and provide a theoretical basis for investigating procrastination as an obstacle to learners’ academic success.