اوضاع امنیتی وانتظامی اردبیل درجنگ جهانی دوم با تاکید بر نحوه مقاومت در برابر نیروهای شوروی

با آغاز جنگ جهانی دوم درسال 1318 ه.ش/1939م، دولت ایران که در راس آن رضاشاه بود اعلام بی‌طرفی کرد؛ ولی درسحرگاه سوم شهریور 1320 ه.ش / 1941م نیروهای شوروی و انگلستان از شمال و جنوب به بهانه حضور جاسوسان آلمانی به ایران حمله و بخش‌هایی از کشور را اشغال کردند. دامنه این جنگ به اردبیل، یکی از شهرهای مهم مرزی آذربایجان رسید. پیش از حمله‌ نیروهای شوروی به اردبیل، رضا شاه اصلاحات و تدابیر امنیتی - انتظامی در منطقه اردبیل ومرزها انجام داده بود که در نهایت با شکست مواجه شد. علت اصلی شکست، برتری تجهیزات و نفرات دشمن نبود بلکه رابطه حاکمیت با جامعه ایرانی شکننده‌تر از آنی بود که امیدی به شکل‌گیری مقاومت‌های ملی- مردمی در برابر متجاوزان خارجی وجود داشته باشد. این پژوهش  به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و در پی پاسخ به این سوال است که اوضاع امنیتی وانتظامی منطقه اردبیل به هنگام اشغال درجنگ جهانی دوم و نحوه مقاومت در برابر نیروهای شوروی چگونه بوده است؟ یافته ‌های پژوهش حاکی از آن است که ورود نیروهای شوروی به منطقه اردبیل، با وجود مقاومت پاسگاه‌ها، ماموران ژاندارمری وتعدادی از مردم وعشایر در برابراشغالگران، به اشغال آذربایجان می انجامد.

the impact of the sasanian kings' disciplinary strategies on promoting order and security in society

with the outbreak of world war ii in 1318 ah/1939, the iranian government, headed by reza shah, declared neutrality; but on the morning of september 3, 1941, soviet and british forces attacked iran from the north and south under the pretext of the presence of german spies and occupied parts of the country. the scope of this war reached ardabil, one of the important border cities of azerbaijan. before the soviet forces attacked ardabil, reza shah had implemented security and law enforcement reforms and measures in the ardabil region and the borders, which ultimately failed. the main reason for the failure was not the superiority of the enemy's equipment and personnel, but rather the fragile relationship between the government and iranian society, which had led to the formation of national-popular resistance against foreign invaders. this research was conducted using a descriptive-analytical method and seeks to answer the question of what the security and administrative situation was like in the ardabil region during the occupation in world war ii and how the resistance against the soviet forces was. the research findings indicate that the entry of soviet forces into the ardabil region, despite the resistance of the outposts, gendarmerie officers, and a number of people and tribes against the occupiers, led to the occupation of azerbaijan.