|
|
|
|
فناوری و گونه شناسی مجموعۀ دست افزارهای سنگی محوطۀ روباز پارینه سنگی جدیدگرم رود 2، بلیران، آمل، مازندران
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
ابوالفتحی مهکامه ,وحدتی نسب حامد ,وحدتی نسب حامد ,وحدتی نسب حامد ,فاضلی نشلی حسن ,عسگری خانقاه اصغر ,عسگری خانقاه اصغر ,عسگری خانقاه اصغر ,بریون ژیل ,شوریه بنوآ ,شوریه بنوآ
|
|
منبع
|
كواترنري ايران - 1394 - دوره : 1 - شماره : 1 - صفحه:15 -27
|
|
چکیده
|
سرزمین ایران با توجه به موقعیت جغرافیایی و اقلیمی مناسب خود، در بین جوامع پیش از تاریخ شاهراه ارتباطی مهمی بوده و برای شناخت جوامع انسانی در دورۀ پلیئستوسن ناحیه ای کلیدی به شمار می رود.تاکنون محوطه های پارینه سنگی بسیاری در ایران شناسایی شدند، اما دانش ما در مورد محوطه های پارینه سنگی جدید، به منطقۀ زاگرس محدود بوده و محوطه های منتسب به این دوران در بخش شمالی رشته کوه های البرز و جنوب دریای مازندران ناشناخته بوده اند. کشف محوطۀ گرم رود 2، در سال 1384 توسط گروه مشترک دیرین انسان شناسی ایران-فرانسه ، به عنوان تنها محوطۀ روباز در دورۀ پارینه سنگی جدید در شمال ایران حائز اهمیت است چرا که می تواند خلاء مطالعاتی مابین محوطه های پارینه سنگی میانی و فراپارینه سنگی یافت شده در این منطقه را پوشش دهد. دست افزارهای سنگی حاصل از سه فصل کاوش در این محوطه (1385 الی 1387) محور این پژوهش است. مطالعۀ گونه شناسی و فناوری دست افزارهای سنگی این محوطه، با توجه به فراوانی تیغه ها و ریزتیغه های بدست آمده در کنار بقایای استخوانی و آثاری که بر روی آنها به جای مانده بود؛ نشان داد که این محوطه در مدت زمان کوتاه، در دوران پارینه سنگی جدید به عنوان محوطۀ شکار و قصابی مورد استفاده قرار گرفته است.
|
|
کلیدواژه
|
محوطۀ گرم رود 2 ,فن-گونه شناسی ,البرز مرکزی ,پارینه سنگی جدید ,اُریناسی زاگرس
|
|
آدرس
|
دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه تربیت مدرس, گروه باستان شناسی, ایران. انجمن کواترنری ایران, ایران. انجمن علمی باستان شناسی ایران, ایران, دانشگاه تربیت مدرس, گروه باستان شناسی, ایران. انجمن کواترنری ایران, ایران. انجمن علمی باستان شناسی ایران, ایران, دانشگاه تربیت مدرس, گروه باستان شناسی, ایران. انجمن کواترنری ایران, ایران. انجمن علمی باستان شناسی ایران, ایران, دانشگاه تهران, گروه باستان شناسی, ایران, دانشگاه تهران, ایران. دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی, ایران. دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه تهران, ایران. دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی, ایران. دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه تهران, ایران. دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی, ایران. دانشگاه تهران, ایران, مرکز ملی مطالعات علمی فرانسه UPR 2147 du CNRS, فرانسه, دانشگاه نانتر, گروه انسان شناسی، فناوری فضا و مناط از پلیئوسن تا پلیئاتوسن UMR 7041 CNRS ArScAn, فرانسه, دانشگاه نانتر, گروه انسان شناسی، فناوری فضا و مناط از پلیئوسن تا پلیئاتوسن UMR 7041 CNRS ArScAn, فرانسه
|
|
پست الکترونیکی
|
-
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Authors
|
Abolfathi Mahkameh ,VahdatiNasab Hamed ,VahdatiNasab Hamed ,VahdatiNasab Hamed ,Fazeli Hassan ,AsgariKhaneghah Asghar ,AsgariKhaneghah Asghar ,AsgariKhaneghah Asghar ,Berillon Gilles ,Chevrier Benoit ,Chev
|
|
Abstract
|
AbstractIranian plateau with its outstanding geographical and climatic conditions has been considered a key region in the study of Pleistocene human societies. So far numerous Paleolithic sites have been discovered throughout Iran however, our knowledge concerning the Upper Paleolithic occupations were limited to Zagros region. The Upper Paleolithic occupations of northern Alborz Mountains and southern Caspian Sea have been remained unknown. In this context, the discovery of the open air site of GarmRud 2 by the French Iranian Paleoanthropological Project (FIPP) in 2005 was a major breakthrough in case of filling the mentioned gaps between older Paleolithic materials and those of Mesolithic from the southeastern of the Caspian Sea (e.g., Komishan, Huto, Kamarband, Al Tepe).The southeastern of the Caspian Sea is a strategic region for those interested in prehistoric human movements and dispersions. This regain is one of the proposed migratory corridors for prehistoric societies. The studied area is located between two geographical barriers: at north is located the Caspian Sea and at south the Alborz Mountains. Between these barriers, there located Mazandaran and Gilan Plains with high rate of precipitations and numerous permanent and seasonal rivers. Such geographical conditions have made these plains so fertile, and attracted human societies since prehistoric times. Even today this area represents one of the densest human populations in Iran. First it was Carlton S. Coon who conducted several field missions at the southeastern of the Caspian Sea leading to the discovery and excavation of two famous caves of Huto and Kamarband (Coon 1951, 1952). Later Charles McBurney from University of Cambridge followed Coon’s footsteps and excavated sites of Key Aram I and Al Tepe (Ali Tepe). In most recent years another Mesolithic site (Komishan Cave) was excavated in the region (Vahdati Nasab et al. 2011). The astonishing point conserving these sites chronology, is the fact that none belonged to the Upper Paleolithic (Key Aram I consists of Middle Paleolithic and Mousterian materials and the rest were assigned to the Mesolithic period). For some reasons it was believed that the Upper Paleolithic is the lost period in the north and northeastern of Alborz. Similar scenarios have been observed in Turkmenistan and Tajikistan, which provoked some researchers to claim that due to some climatic obstacles these geographical regions were abandoned during the Upper Paleolithic period.That, is why the discovery of a well dated site of Garm Rud 2 could shed light on some of the key aspects of this enigma. This site, which is situated at the river cut of Garm Rud River nearby the Baliran village in Amol has witnessed three consecutive excavations producing immense amount of data in form of lithic, bones, and shells.The absolute calibrated dating of 33878±3300, plus dominance of balde/bladelet knapping technologies leave no room for any doubt to associate Garm Rud 2 with the Upper Paleolithic period. Evidence of fauna remains in close association with lithic materials indicates that Garm Rud 2 was a butchering station, which was occupied for a brief time period.Lithic assemblages of the first excavation season were the subject of this research. In this regard, only 2.6% of the assemblage belongs to core/core fragments. Such fact plus low quantity of cortical pieces indicate that the initial preparation stages were taken place somewhere outside of the site. Bladelets are in largest quantity followed by flakes with no secondary edge work and blades. Considerable number of flake debitage implies that they have been byproducts of bladelet/blade production sequences. In case of comparative studies, GarmRud 2 represents close affinities with the two Upper Paleolithic open air sites of Sefid Ab and Delazian both located at the southern hills of Alborz Mountains. At the same time it deviates significantly from the Upper Paleolithic cave site of Yafteh in Zagros. Prior to apply any stylistic explanations, the geomorphological formations of these sites must be taken into considerations. In addition, the site formation and usage of the sites must be taken into account. Yafteh is a Karstic cave in Zagros, which based on its strategic location and abundance number of lithic/fauna materials had been a base c during the beginning of the Upper Paleolithic period. On the other hand, as it was mentioned earlier Garm Rud 2 was a butchering station with short occupation period therefore, comparing lithic techno typologies of Yafteh and Garm Rud 2 might not provide comprehensive results. Up until present Garm Rud 2 is the only well dated Upper Paleolithic settlement at the north of Iranian plateau.
|
|
Keywords
|
GarmRud 2 ,Techno typology ,Central Alborz ,Upper Paleolithic ,Zagros Aurignacian
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|