روش‌شناسی و مدل عملیاتی مبتنی بر فناوری زیستی در مهار خوردگی شناورها و سازه‌های دریایی

خوردگی در محیط آب از سه منظر خوردگی فیزیکی، شیمایی و بیولوژیکی قابل بررسی است. حدود 45 درصد خوردگی‌ها توسط میکروارگانیسم‌های زنده، جلبک‌ها، لارو بارناکل‌ها و سایر آبزیان زنده اتفاق می‌افتد. بیوفولینگ یا انباشت رسوبات زیستی با تشکیل یک لایه چسبنده بر روی شناورها و سازه‌های دریایی به نام بیوفیلم آغاز می‌شود. مشکلات اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی از مهمترین اثرات نامطلوب خوردگی است. در این مقاله مروری با استفاده از کلمات کلیدی مرتبط، از پایگاه‌های علمی معتبر مانند science direct، springer و google scholar با قالب narrative review article(s) ، review of the literature وarticle(s) review جستجو انجام شده و مطالب مورد بررسی قرار گرفته است. برای مهار خوردگی روش‌های مختلف شیمیایی و فیزیکی مورد بررسی قرار گرفته است؛ اما از منظر زیستی توجه چندانی به آن نشده است. از مهم‌ترین روش‌های مهار خوردگی زیستی می‌توان استفاده از باکتری‌های احیاکننده نیترات، تکنیک فاژنمایی، استفاده از باکتریوفاژ و نیز استفاده از برخی میکرورگانیسم‌ها اشاره نمود. در این تحقیق با استفاده از تکنیک‌های تخصصی و به کمک علوم شیمی، مهندسی ژنتیک، سلولی مولکولی و بیوتکنولوژی نقشه راه کنترل بیوفولینگ که منجر به مهار خوردگی می‌شود، پیشنهاد شده است. در صورت انجام عملی این تحقیق، با هزینه‌ای بسیار کمتر از روش‌های سنتی، خوردگی کنترل خواهد شد.

Methodology and operational model based on biotechnology in corrosion control of vessels and offshore structures

Corrosion in the water environment can be examined from three perspectives, Physical, chemical and biological corrosion. 45% of corrosion occurs by living microorganisms, algae, barnacles’ larvae and other live aquatic animals. Biofouling or accumulation of biological sediments, begins by forming a sticky layer on vessels and offshore structures called biofilms. Economic, social and health problems are the most important adverse effects of corrosion. In this review, using related keywords from scientific databases such as Science Direct, Springer and Google Scholar in the style of Narrative Review article (s), Review of the literature and article (s) review” the search was done and the content is reviewed. Different chemical and physical methods have been investigated to prevent corrosion. However, based on biological perspective, little attention has been paid to it. The most important methods of biocorrosion inhibition are nitratereducing bacteria, phage display technique, use of bacteriophage and some microorganisms. In this study, using specialized techniques via chemistry, genetic engineering, molecular cellular and biotechnology, biofouling control roadmap that leads to corrosion inhibition has been proposed. By doing this research practically, the corrosion will be controlled at a much lower cost than traditional methods.