امکانسنجی استناد به جهت نامشروع برای ابطال عمل متقلبانه در حقوق ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
دانش پژوه مصطفی
|
|
منبع
|
مطالعات فقه اسلامي و مباني حقوق - 1402 - دوره : 17 - شماره : 48 - صفحه:105 -134
|
|
چکیده
|
مسئله تقلب نسبت به قانون و آثار آن در حقوق داخلی و حقوق بینالملل خصوصی، یکی از مباحث چالشی است که به دلیل سکوت قانونگذار، دیدگاههای گوناگونی درباره آن وجود دارد. یکی از دیدگاهها، بطلان عمل متقلبانه و در نتیجه عدم ترتب آثار منظور بر آن است که برای اثبات دیدگاه خود، به نظریه جهت نامشروع، که به گونهای در مواد 217 و 218 قانون مدنی انعکاس یافته، استناد کرده است، اما تاملی در موارد یاد شده، این پرسش را پدید میآورد که مفاد این مواد چگونه میتوانند مستند ابطال عمل متقلبانه قرار گیرند؟ این مقاله با استفاده از روش تحلیلی و مطالعه تطبیقی و با استمداد از پایگاه فقهی مواد مذکور به این نتیجه رسیده است که با توجه به تفاوتهای اساسی مفهومی و مصداقی میان «جهت نامشروع» و «تقلب نسبت به قانون»، منطقاً نمیتوان برای کشف حکم تقلب به این دو ماده استناد کرد. همچنین حتی با فرض استناد نیز دیدگاه بطلان عمل متقلبانه و دیدگاههای دیگر، از این دو ماده قابل استنباط نیستند، بلکه دیدگاه جدید «تعلیق عمل متقلبانه» از این دو ماده مستفاد میشود.
|
|
کلیدواژه
|
تقلب، ارکان تقلب، آثار تقلب، جهت نامشروع، نامشروع ذاتی، نامشروع اقتضایی، نامشروع عرضی
|
|
آدرس
|
پژوهشگاه حوزه و دانشگاه, گروه حقوق و فقه اجتماعی, ایران.
|
|
پست الکترونیکی
|
mdanesh@rihu.ac.ir
|
|
|
|
|
|
|