مقایسه اثربخشی طرح‌واره درمانی هیجانی و درمان پذیرش و تعهد بر شدت علائم افسردگی و تحمل پریشانی در افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی طرح‌واره درمانی هیجانی و درمان پذیرش و تعهد بر شدت علائم افسردگی و تحمل پریشانی در افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری تمامی بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی شهر زنجان در سال 1402 بود. تعداد 45 داوطلب به روش نمونه‌گیری در دسترس وارد مطالعه و به‌صورت تصادفی در 2 گروه آزمایش (هر گروه 15 نفر) و یک گروه گواه (15 نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل فرم 2 افسردگی بک (bdi ii) (1961) و مقیاس تحمل پریشانی (dts) سیمونز و گاهر (2005) بودند. گروه آزمایش اول 9 جلسه طرح‌واره درمانی هیجانی و گروه آزمایش دوم 8 جلسه درمان پذیرش و تعهد به‌صورت یک‌بار در هفته دریافت کردند. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 0.05 استفاده شد. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون علائم افسردگی و تحمل پریشانی در سه گروه تفاوت معناداری در سطح 0.05 وجود دارد (0.05>p). همچنین نتایج نشان می‌دهد بین مداخله‌ها در میزان تاثیر بر علائم افسردگی و تحمل پریشانی تفاوت معناداری وجود نداشت (0.05

comparing the effectiveness of emotional schema therapy and acceptance and commitment therapy on the severity of depressive symptoms and distress tolerance in people with major depressive disorder

the purpose of this study was to compare the effectiveness of emotional schema therapy and acceptance and commitment therapy on the severity of depression symptoms and distress tolerance in people with major depressive disorder. the research method was quasi experimental with a pre test post test design and a control group. the statistical population was all patients with major depressive disorder in zanjan city in 2023. a total of 45 volunteers entered the study by available sampling method and were randomly assigned to 2 experimental groups (15 people each) and a control group (15 people). research instruments included beck depression scale 2 (bdi ii) (1961) and distress tolerance scale (dts), simmons and gaher (2005). the first experimental group received 9 sessions of emotional schema therapy, and the second experimental group received 8 sessions of acceptance and commitment therapy once a week. for data analysis, multivariate covariance analysis and bonferroni’s post hoc test were used at a significance level of 0.05. the results showed that by controlling the pre test effect, there is a significant difference between the post test mean of depression symptoms and distress tolerance in the three groups at the level of 0.05 (p<0/05); also, the results show that there was no significant difference between the interventions in the degree of influence on depression symptoms and distress tolerance (p<0/05). from the above findings, it can be concluded that both interventions can be effective in improving depression symptoms and distress tolerance.