تبیین تبلور وجودی دانشجویان بر اساس شخصیت فعال و حمایت تحصیلی: نقش واسطه‌ای خودکارآمدی خلاق

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ بین شخصیت فعال و حمایت تحصیلی با تبلور وجودی در دانشجویان با میانجی‌گری خودکارآمدی خلاق انجام شد. روش پژوهش توصیفی_همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعۀ پژوهش را دانشجویان کارشناسی دانشگاه شیراز در سال تحصیلی 1403 1404 تشکیل دادند که از بین آن‌ها به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای 350 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس شخصیت فعال (pps؛ باتمن و کرانت، 1993)، پرسشنامه حمایت تحصیلی (asq؛ ساندز و پلانکت، 2005)، پرسشنامه خودکارآمدی خلاق (csq؛ کارووسکی، 2010) و مقیاس تبلور وجودی (fs؛ داینر و همکاران، 2010) بود. از تحلیل معادلات ‌ساختاری برای تحلیل داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است و 52٪ واریانس خودکارآمدی خلاق و 51٪ واریانس تبلور وجودی را تبیین می‌کند. شخصیت فعال، حمایت تحصیلی، و خودکارآمدی خلاق، هرکدام تاثیر مستقیم و مثبت معنی‌داری بر تبلور وجودی دارند (0.05>p) و خودکارآمدی خلاق نیز اثر معنی‌داری بر تبلور وجودی دارد (0.05>p). نتایج آزمون بوت‌استرپ نشان داد که خودکارآمدی خلاق نقش میانجی در رابطه بین شخصیت فعال و تبلور وجودی ایفا می‌کند (0.05>p)؛ اما مسیر حمایت تحصیلی به تبلور وجودی را واسطه‌گری نمی‌کند (0.05

explaining college students' flourishing based on proactive personality and academic support: the mediating role of creative self efficacy

the present study aimed to investigate the relationship between proactive personality and academic support with students’ flourishing, mediated by creative self efficacy. this study is classified as applied research with respect to its purpose and employs a correlational design in terms of its methodology. the population includes undergraduate students from shiraz university in the academic year 2024 2025; among them, 350 students were selected as samples by multistage cluster random sampling. research questionnaires included: proactive personality scale (pps; bateman & crant, 1993), academic support questionnaire (asq; sands & plunkett, 2005), creative self efficacy questionnaire (csq; karwowski, 2010), and flourishing scale (fs; diener et al., 2010). structural equation analysis was used to analyze the data. findings showed that the proposed model had a good fit and explained 52% of the variance in creative self efficacy and 51% of the variance in flourishing. proactive personality, academic support, and creative self efficacy each have a significant direct and positive effect on flourishing (p<0.05), and creative self efficacy also has a significant direct effect on flourishing (p<0.05). the bootstrap analysis showed that creative self efficacy plays a mediating role in the relationship between proactive personality and flourishing (p<0.05); however, the path from academic support to flourishing is not mediated by creative self efficacy (p>0.05). it can be concluded that proactive personality plays an important role in promoting students’ flourishing through improving creative self efficacy, and academic support is also an effective contributing factor.