مقایسه اثربخشی زندگی درمانی و آموزش گروهی مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر تاب آوری بیماران مبتلا به دیابت نوع 2

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی زندگی درمانی و آموزش گروهی مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر تاب آوری بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دو ماه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 شهر ساری در سال 1403 بود. 45 نفر با روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس از مجتمع تخصصی باغبان (طوبی) انتخاب و در سه گروه آزمایش 1 (15 نفر)، آزمایش 2 (15 نفر) و کنترل (15 نفر) به صورت تصادفی جایگزین شدند. جهت جمع آوری داده‌ها از مقیاس تاب‌آوری (cd rs؛ کانر و دیویدسون، 2003) استفاده شد. گروه‌های آزمایش هر یک برای 8 جلسه 90 دقیقه‌ای مداخله را به‌صورت گروهی دریافت کردند. تحلیل داده ها به روش آماری تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر انجام شد. نتایج مقایسه زوجی نشان داد که فقط در گروه های مداخله بین نمرات پیش آزمون با پس آزمون و پیگیری تفاوت وجود داشت (0.05>p)؛ علاوه بر این نتایج مقایسه زوجی نشان داد که زندگی درمانی نسبت به آموزش گروهی مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری به طور معنادار تا مرحله پیگیری دارای اثربخشی بیشتری بر تاب‌آوری بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بوده است (0.05>p). در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که زندگی درمانی نسبت به آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری تاثیر بیشتری بر افزایش تاب‌آوری بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 داشته است.

comparison of the effectiveness of life therapy and cognitive behavioral stress management group training on the resilience of patients with type 2 diabetes

the present study was conducted to compare the effectiveness of life therapy and cognitive behavioral stress management group training on the resilience of patients with type 2 diabetes. the present study was a quasi experimental study with a pre test post test design and a control group with a two month follow up period. the statistical population of this study included patients with type 2 diabetes in sari in 2024. 45 people were selected by a non random sampling method from the baghban specialized complex (tooba) and were randomly assigned to three groups: experiment 1 (15 people), experiment 2 (15 people), and control (15 people). the resilience scale (cd rs; connor and davidson, 2003) was used to collect data. the experimental groups each received the intervention as a group for 8 90 minute sessions. data analysis was performed using the repeated measures analysis of variance statistical method. the results of the paired comparison showed that there was a difference between the pre test, post test, and follow up scores only in the intervention groups (p<0.05). the results of the pairwise comparison showed that life therapy was significantly more effective on the resilience of patients with type 2 diabetes than cognitive behavioral stress management group training until the follow up stage (p<0.05). in general, it can be concluded that life therapy had a greater effect on increasing the resilience of patients with type 2 diabetes than cognitive behavioral stress management training.