پیش‌بینی نگرش به ازدواج در دانشجویان براساس رضامندی زوجیت والدین و نشاط معنوی

هدف پژوهش حاضر پیش بینی نگرش به ازدواج در دانشجویان براساس رضامندی زوجیت و نشاط معنوی بود. روش پژوهش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری کلیه دانشجویان 18 تا 30 ساله دانشگاه های شهر شیراز و والدین آنها در بهار 1403 بود که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تعداد 300 نفر از آنها انتخاب و توسط مقیاس رضامندی زوجیت افروز (1389، mss)، مقیاس نشاط معنوی چپریان و افروز (1395، svs)، و مقیاس نگرش به ازدواج رابیتین و روزن (1998، mas) مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های پژوهش به روش همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد؛ یافته ها نشان داد بین مولفه های رضامندی زوجیت و نشاط معنوی با نگرش به ازدواج رابطه معنادار (0.05>p) وجود دارد. یافته های حاصل از تحلیل رگرسیون نیز نشان داد سه مولفه احساس و رفتار، باور به نشاط معنوی و رفتارهای شخصی زوجین، در مجموع 23.8 درصد از تغییرات نگرش بدبینانه به ازدواج؛ مولفه های اوقات فراغت، احساس و رفتار به نشاط معنوی، و احساس و رفتار معنوی، 30.2 درصد از نگرش خوش بینانه، و رفتارهای ارتباطی و اجتماعی، احساس و رفتار، و حل مساله، 35.6 درصد از تغییرات نگرش واقع گرایانه به ازدواج را پیش بینی نمودند. با توجه به نتایج، توجه به مولفه های رضامندی زوجیت والدین و نشاط معنوی دانش جویان برای افزایش نگرش خوش بینانه و واقع گرایانه به ازدواج تسهیل کننده است.

prediction attitude towards marriage in students base on parents’ marital satisfaction and spiritual vitality

the current research aimed to predict attitudes towards marriage in students based on parents’ marital satisfaction and spiritual vitality. the research method was descriptive correlational. the research statistical population was all students between 18 to 30 years’ old in the universities of shiraz and their parents in the spring of 2024, that 300 of them selected by multi stage cluster sampling and evaluated by afrooz marital satisfaction scale (mss,2010), afrooz and chaparian spiritual vitality scale (svs, 2014), rabeateen and rosen marriage attitude scale (mas, 1998). research data was analyzed using pearson correlation and the stepwise regression method. the findings showed that there was a significant relationship (p<0.05) between the components of marital satisfaction and spiritual vitality with attitude towards marriage. the findings of the regression analysis also showed that the three components of feeling and behavior, belief, and personal behaviors predicts in total %23/8 of changes pessimistic attitude towards marriage; components of leisure time, feeling and behavior towards spiritual vitality, and religious feeling and behavior %30/2 of optimistic attitude; and communication and social behaviors, emotion and behavior, and problem solving predicts %35/6 of changes the realistic attitude towards marriage. therefore, paying attention to the components of parents’ marital satisfaction and students’ spiritual vitality is a facilitator for increasing optimistic and realistic attitudes towards marriage.