پیش‌بینی افق زمانی براساس اسنادهای علی و تمایزیافتگی در فرزندان طلاق

پژوهش حاضر باهدف پیش‌بینی افق زمانی براساس اسنادهای علی و تمایزیافتگی در فرزندان طلاق بود. روش پژوهش توصیفی_همبستگی بود. جامعۀ پژوهش را کلیه نوجوانان دختر مقطع دوم متوسطه منطقه 1، 2 و 3  شهر تهران در سال 1402 تشکیل دادند که از بین آن‌ها به‌صورت در دسترس 150 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه خودمتمایزسازی اسکورن و فرایدلندر (dsi r، 1999)، پرسشنامۀ سبک های اسنادی پترسون (asq، 1983) و پرسشنامه افق زمانی زیمباردو (ztpi، 1999) بود. یافته ها نشان داد که از بین متغیرهای پیش‌بین، واکنش‌پذیری عاطفی، گسلش عاطفی و آمیختگی با دیگران به‌طور منفی قادر به پیش‌بینی افق زمانی بودند و جایگاه من به‌طور مثبت و معنادار قادر به پیش‌بینی افق زمانی بود (0.01>p). همچنین تمامی متغیرهای تمایزیافتگی با یکدیگر 45.7 درصد افق زمانی را پیش‌بینی کردند. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیر سبک اسناد مثبت، به‌طور مثبت و معنادار قادر به پیش‌بینی افق زمانی و سبک اسناد منفی به‌طور منفی قادر به پیش‌بینی افق زمانی بود (0.01>p). همچنین تمامی متغیرهای اسنادهای علی با یکدیگر 30.1 درصد افق زمانی را پیش‌بینی کردند. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده  باید به  افق زمانی و نقش‌های آن، اسناد کنترل کودکان و استفاده از آن در شیوه‌های درمان توجه نمایند.

predicting the time horizon based on casual attributions and differentiation in children of divorce

the present study aimed to investigate the prediction of time horizon based on causal attributions and differentiation in children of divorce. the research method was descriptive correlational. the research population consisted of all female high school students in districts 1, 2, and 3 of tehran in 2023, from which 150 were selected as a sample. the instruments of this study included the skorn and friedlander self differentiation questionnaire (dsi r, 1999), the peterson attributional styles questionnaire (asq, 1983), and the zimbardo time horizon questionnaire (ztpi, 1999). the findings showed that among the predictor variables, emotional reactivity, emotional detachment, and integration with others were negatively able to predict time horizon, and my position was positively and significantly able to predict time horizon (p<0.01). also, all the differentiation variables together predicted 45.7% of the time horizon. also, the results of multiple regression analysis showed that the positive attribution style variable was positively and significantly able to predict the time horizon, and the negative attribution style was negatively able to predict the time horizon (p<0.01). also, all the causal attribution variables together predicted 30.1% of the time horizon. considering the results obtained, attention should be paid to the time horizon and its roles, children’s control attributions, and its use in treatment methods.