مدل ساختاری خودناتوان سازی بر اساس احساس مسئولیت پذیری با میانجی گری رضایت از تحصیل

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی مدل ساختاری خودناتوان سازی بر اساس احساس مسئولیت پذیری با میانجی‌گری رضایت از تحصیل انجام شد. روش این پژوهش توصیفی همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوره دوم در سال 1403 در شهرستان اسفراین بود؛ در این مطالعه نمونه نهایی 350 نفر درنظر گرفته شد؛ نمونه‌گیری به روش تصادفی خوشه‌ای چند مرحله ای جمع‌آوری شد. جهت جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس خودناتوان سازی (ashs؛ جونز و رودوالت، 1982)، پرسشنامه احساس مسئولیت پذیری (srq؛ گاف، 1951) و پرسشنامه رضایت از تحصیل (asq؛ توسط لنت و همکاران، 2009) استفاده شد. تحلیل داده‌ها به روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار بود. همچنین یافته‌ها نشان داد که مسئولیت‌پذیری و رضایت از تحصیل به طور منفی بر خودناتوان سازی اثر مستقیم داشتند؛ همچنین مسئولیت‎پذیری به طور مثبت بر رضایت از تحصیل اثر مستقیم و معنادار داشت (0.05>p). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که رضایت از تحصیل بین مسئولیت‎پذیری و خودناتوان سازی نقش میانجی داشت (0.05>p). در مجموع یافته‌ها نشان داد که احساس مسئولیت پذیری به‌صورت مستقیم و با میانجی‌گری رضایت از تحصیل بر خودناتوان سازی دانش‌آموزان دختر اثر داشت.

the structural model of self handicapping based on a sense of responsibility mediated by education satisfaction

this study aimed to evaluate the structural model of self handicapping based on a sense of responsibility mediated by education satisfaction. the method of this descriptive correlational study was structural equation modeling. the statistical population of this study was female high school students in the second year of 2024 in esfarayen city; in this study, the final sample was 350 people; sampling was collected using a multi stage cluster random method. to collect data, the self handicapping scale (ashs; jones & rhodewalt, 1982), sense of responsibility questionnaire (srq; gafe, 1951), and the academic satisfaction questionnaire (asq; leant et al., 2009) were used. data analysis was performed using structural equation modeling. the proposed model had a good fit. the findings also showed that responsibility and education satisfaction had a negative direct effect on self handicapping; also, responsibility had a positive and significant direct effect on education satisfaction (p<0.05). the results of the bootstrap test showed that education satisfaction had a mediating role between responsibility and self handicapping (p<0.05). overall, the findings showed that the sense of responsibility directly and through the mediation of education satisfaction had an effect on the self handicapping of female students.