سلامت اجتماعی و مدگرایی؛ نقش میانجی نیاز به بازخوردهای اجتماعی و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی در کاربران اینستاگرام

هدف پژوهش بررسی رابطۀ بین سلامت اجتماعی و مدگرایی با نقش میانجی نیاز به بازخوردهای اجتماعی در شبکه‌های اجتماعی و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه پژوهش دانشجویان دانشگاه‌های شهر تبریز در سال 1402-1403 بود که از بین آنها 397 دانشجو به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اعتیاد به شبکه‌‌های اجتماعی (smas) خواجه احمدی و همکاران (1395)، مقیاس نیاز به بازخوردهای اجتماعی در شبکه‌های اجتماعی (nfosfs) دورادونی و همکاران (2023)، مقیاس سلامت اجتماعی (shs) کیس (2004) و مقیاس مدگرایی (fts) امیرکواسمی و همکاران (1394) بود. روش تحلیل داده‌‌ها، تحلیل مسیر بود. طبق نتایج مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتایج تحلیل‌ها نشان داد که سلامت اجتماعی دارای اثر مستقیم منفی و معنادار بر مدگرایی است (0.01>p). افزون بر این، سلامت اجتماعی از طریق دو متغیر میانجی، یعنی نیاز به بازخوردهای اجتماعی و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی، اثر غیرمستقیم و معناداری بر مدگرایی دارد (0.001>p). همچنین، نیاز به بازخوردهای اجتماعی نه‌تنها پیش‌بینی‌کننده‌ای معنادار برای مدگرایی بود (0.01>p)، بلکه از طریق تاثیر بر اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی نیز نقش میانجی موثری ایفا کرد (0.001>p). در مجموع، یافته‌ها حاکی از آن است که افراد با سلامت اجتماعی پایین به دلیل نیاز بیشتر به بازخورد اجتماعی، بیشتر در معرض اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی هستند و در نتیجه تحت تاثیر محتوای مد و تبلیغات این فضا قرار گرفته و به مدگرایی سوق پیدا می‌کنند.

social health and fashion trend: the mediating role of the need for social feedback and addiction to social networks in instagram users

the aim of the research was to investigate the relationship between social health and fashionism, with the mediating role of need for social feedback in social networks and addiction to social networks. the research method was descriptive-correlation and path analysis. the research population was university students in tabriz in the year 2023-2024, and among them, 397 students were selected as a sample by multi-stage cluster sampling. the research tools included the social network addiction scale (smas) by khaja ahmadi et al (2016), scale of the need for social feedback on social networks (nfosfs) by duradoni et al (2023), the social health scale (shs)  by keyes (2004), and the fashion trend scale (fts)  by amir qasmi et al (2015). the data analysis method was path analysis. according to the results, the model had a good fit. the findings of the analysis revealed that social health had a significant and negative direct effect on fashionism (p<0.01). moreover, social health exerted a significant indirect effect on fashionism through two mediating variables: the need for social feedback and social media addiction (p<0.001). additionally, the need for social feedback emerged as a significant predictor of fashionism (p<0.001), and also played an effective mediating role through its influence on social media addiction (p<0.001). overall, the results suggest that individuals with lower levels of social health, due to an increased need for social feedback, are more vulnerable to social media addiction. consequently, they are more likely to be influenced by fashion-related content and advertising on these platforms, leading to a stronger tendency toward fashionism.