اثربخشی طرحواره درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی، خشم و نشخوار فکری دانشجویان

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی طرحواره درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی، خشم و نشخوار فکری دانشجویان بود. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل‌ دانشجویان دختر 18 تا 40 ساله دانشگاه فردوسی مشهد در نیم سال دوم سال تحصیلی 1403-1402 بودند. نمونه پژوهش شامل 30 نفر بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. ابزارهای سنجش شامل مقیاس نشخوار فکری-تامل تراپنل و کمپل (1996، rrq)، پرسشنامه حالت-صفت بیان خشم اسپیلبرگر (1999، staxi-2) و پرسشنامه کوتاه سازمان جهانی بهداشت (1996، whoqol-bref) استفاده به عمل آمد. گروه آزمایش تحت طرحواره درمانی گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای هفته ای یکبار قرار گرفت و گروه کنترل هیچگونه مداخله درمانی دریافت نکرد. جهت تجزیه و تحلیل از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون کیفیت زندگی، خشم و نشخوار فکری در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در سطح 0.01 وجود داشت. یافته‌های این پژوهش نشان داد طرحواره درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر افزایش  کیفیت زندگی و کاهش خشم و نشخوار فکری دانشجویان اثربخش بوده است.

the effectiveness of schema therapy based on mindfulness on quality of life, anger and rumination of students

this research aimed to investigate the effectiveness of schema therapy based on mindfulness on the quality of life, anger, and rumination of students. the present study was a semi-experimental study with a pre-test-post-test design with a control group. the statistical population of the research included female students aged 18 to 40 at ferdowsi university of mashhad in 2024. the research sample consisted of 30 people who were selected by purposive sampling and randomly assigned to two experimental and control groups (15 people in each group). the measurement tools included the rumination-reflection questionnaire of trapnell and campbell (1999, prq), the state-trait anger expression inventory of spielberger (1999, staxi-2), and the world health organization quality of life questionnaire (1996, whoqol-bref). the experimental group underwent schema therapy based on mindfulness during 8 sessions of 90 minutes once a week, and the control group did not receive any therapeutic intervention. multivariate analysis of the covariance test was used for analysis. the results showed that by controlling the pre-test effect, there was a significant difference between the post-test mean of quality of life, anger, and rumination in the two experimental and control groups at the 0/01 level. the findings of this research showed that schema therapy based on mindfulness was effective in increasing the quality of life and reducing anger and rumination in students.