مقایسه اثربخشی درمان عقلانی-هیجانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف‌پذیری شناختی نوجوانان دختر مبتلا به اختلال بدتنظیمی خلق مخرب

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان عقلانی-هیجانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف‌پذیری شناختی نوجوانان مبتلا به اختلال بدتنظیمی خلق مخرب بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری (2 ماهه) بود جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانش آموزان دختر دارای خلق مخرب مقطع متوسطه اول شهر قدس در سال تحصیلی 1402-1401 تشکیل داد که تعداد 48 نفر به شیوه هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار این پژوهش پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و واندروال (2010، cfi) بود. مداخله درمان عقلانی-هیجانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای هفته‌ای یک‌بار به‌صورت گروهی برای گروه آزمایش اول و دوم اجرا شد. داده‌ها با بهره‌گیری از تحلیل واریانس آمیخته تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد بین گروه‌ها در پس‌آزمون و پیگیری انعطاف‌پذیری شناختی تفاوت معناداری وجود دارد (0.05>p)، و نتایج نشان داد درمان پذیرش و تعهد نسبت به درمان عقلانی هیجانی به‌طور معناداری بر انعطاف‌پذیری شناختی نوجوانان دختر مبتلا به اختلال بدتنظیمی خلق مخرب اثربخش‌تر بود و بین دو درمان تفاوت معنادار مشاهده شد (0.05

comparing the effectiveness of rational-emotive therapy and acceptance and commitment therapy on cognitive flexibility in adolescents with disruptive mood dysregulation disorder

the present study aimed to compare the effectiveness of rational-emotive therapy and acceptance and commitment therapy on cognitive flexibility in adolescents with disruptive mood dysregulation disorder. the present study method was a semi-experimental design with a pre-test-post-test design and a control group with a follow-up period (2 months). the statistical population of the present study consisted of all female students with disruptive mood in the first high school of quds in the academic year 2022-2023. of which 48 people were selected purposefully and randomly assigned to two experimental groups and a control group. the instrument of this study was the cognitive flexibility questionnaire of dennis & vander wal (cfi, 2010). the intervention of rational-emotional therapy and acceptance and commitment therapy was implemented in 8 90-minute sessions once a week in a group for the first and second experimental groups. the data were analyzed using mixed variance analysis. the results of the warbans analysis showed that there was a significant difference between the groups in post-test and follow-up cognitive flexibility (p<0.05), and the results showed that acceptance and commitment therapy was significantly more effective than rational emotive therapy on the cognitive flexibility of adolescent girls with disruptive mood dysregulation disorder, and a significant difference was observed between the two treatments (p<0.05). it can be concluded that there is a significant difference between the two rational-emotive therapies and acceptance and commitment therapy.