مقایسه‌ اثربخشی طرحواره درمانی گروهی و درمان گروهی پذیرش و تعهد بر تنظیم هیجان و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان دارای اعتیاد به اینترنت

مطالعه‌ی حاضر با هدف مقایسه‌ی اثربخشی طرحواره‌درمانی‌گروهی و درمان گروهی پذیرش و تعهد بر اهمال‌کاری‌تحصیلی و تنظیم‌هیجان دانش آموزان پسر مقطع متوسطه‌‌ی دوم دارای اعتیاد به اینترنت انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه تجربی و از نوع پیش آزمون و پس آزمون همراه با مرحله‌ی پیگیری 3ماهه می‌باشد. جامعه‌ آماری این پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه‌ی دوم دارای اعتیاد به اینترنت شهرستان بروجرد در سال تحصیلی 1403-1402 بود که از میان آنها 36 نفر به روش هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی ساده در 3 گروه مداخله یک (12 تن)، مداخله دو (12تن) و کنترل (12تن) جای گذاری شدند. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش شامل پرسشنامه‌ی جمعیت شناختی، پرسشنامه‌ی اعتیاد به اینترنت یانگ (iat، 1998)، پرسشنامه‌ی تنظیم هیجان گراس و جان (2003 ،erq) و پرسشنامه‌ی اهمال‌کاری‌تحصیلی سواری (1390،apq) بود. گروه‌های آزمایش، تحت مداخله‌ی پذیرش و تعهد و طرحواره‌درمانی‌گروهی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در سطح معناداری 0.05 تحلیل شد. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین پس‌آزمون تنظیم هیجان و اهمالکاری‌تحصیلی در سه گروه تفاوت معناداری در سطح 0.05 وجود داشت. همچنین نتایج آزمون تعقیبی بیانگر تفاوت معنادار در سطح 0.05 بین دو گروه آزمایش بود. به طوری که طرحواره درمانی گروهی نسبت به درمان پذیرش و تعهد از اثربخشی بالاتری بر روی دو متغیر وابسته برخوردار بود.

comparing the effectiveness of group schema therapy and group acceptance and commitment therapy on emotion regulation and academic procrastination in students with internet addiction

the present study aimed to compare the effectiveness of group schema therapy and acceptance and commitment group therapy on academic procrastination and emotion regulation in male high school students with internet addiction. the present research method is semi-experimental and pre-test and post-test with a 3-month follow-up phase. the statistical population of this study included all male high school students with internet addiction in borujerd city in the academic year 2023-2024, from which 36 people were selected purposively and placed in 3 groups: intervention one (12 people), intervention two (12 people), and control (12 people) by simple randomization. the instruments used in this study included a demographic questionnaire, young’s internet addiction questionnaire (iat, 1998), gross and john’s emotion regulation questionnaire (erq, 2003), and the savari academic procrastination questionnaire (2011). the experimental groups underwent the intervention of acceptance and commitment and group schema therapy. the data were analyzed using repeated measures analysis of variance at a significance level of 0.05. the results showed that by controlling the pre-test effect, there was a significant difference at the 0.05 level between the mean of the post-test of emotion regulation and academic procrastination in the three groups. the results of the follow-up test also indicated a significant difference at the 0.05 level between the two experimental groups. so that group schema therapy had a higher effectiveness on the two dependent variables than acceptance and commitment therapy.