اثربخشی بازی‌درمانی با رویکرد شناختی رفتاری بر خلاقیت و خودکارآمدی کودکان دختر 7 تا 10 ساله

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی بازی‌درمانی با رویکرد شناختی رفتاری بر خلاقیت و خودکارآمدی کودکان دختر 7 تا 10 ساله بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری این پژوهش شامل کودکان دختر 7 تا 10 ساله شهر شیراز در سال 1403 بود. از بین جامعه‌ی آماری پژوهش تعداد 60 کودک به روش دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه  30 نفر آزمایش و کنترل جایگذاری شدند. برای جمع‌آوری داده ها از آزمون خلاقیت تورنس (1998، ttct) و پرسشنامه‌ی خودکارآمدی موریس (2001، seq-c) استفاده شد.بازی‌درمانی با رویکرد شناختی – رفتاری طی 6 جلسۀ 45 دقیقه‌ای و با توالی هر هفته یک جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری، مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس‌آزمون خلاقیت و خودکار آمدی در دو گروه تفاوت معناداری در سطح 0.01>p وجود داشت. بنابراین می توان نتیجه گرفت که بازی‌درمانی با رویکرد شناختی رفتاری تاثیر قابل قبولی در خلاقیت و خودکارآمدی کودکان دختر داشته است.

the effectiveness of cognitive-behavioral play therapy on creativity and self-efficacy in girls aged 7 to 10 years

the present study aimed to determine the effectiveness of cognitive-behavioral play therapy on creativity and self-efficacy in girls aged 7 to 10 years. the research method was a quasi-experimental design with a pretest-posttest design with a control group. the statistical population of this study included girls aged 7 to 10 years in shiraz in 2024. from the statistical population of the study, 60 children were selected using the available method and randomly placed in two groups of 30, experimental and control. the torrance creativity test (1998, ttct) and the morris self-efficacy questionnaire (2001, seq-c) were used to collect data. play therapy with a cognitive-behavioral approach was implemented for the experimental group in 6 45-minute sessions, one session per week. the data were analyzed using multivariate analysis of covariance. the findings showed that by controlling for the pre-test effect, there was a significant difference between the mean post-test of creativity and self-efficacy in the two groups at the p<0.01 level. therefore, it can be concluded that play therapy with a cognitive behavioral approach had an acceptable effect on the creativity and self-efficacy of female children.