رابطه صدا بیزاری و پرخاشگری با نقش میانجی حساسیت اضطرابی در دانشجویان

مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه بین صدا بیزاری و پرخاشگری با نقش میانجی حساسیت اضطرابی در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش دانشجویان دانشگاه گیلان در سال 1403 بود که به روش نمونه گیری در دسترس 200 نفر از آن ها در یک نظرسنجی آنلاین مشارکت کردند و به پرسشنامه پرخاشگری باس-پری (bpaq؛ باس و پری، 1992)، پرسشنامه صدا بیزاری (mq؛ وو و همکاران، 2014) و مقیاس حساسیت اضطرابی تجدید نظر شده (asi-r؛ رایس و پترسون، 1986) پاسخ دادند. داده ها به روش تحلیل مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته ها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار است. نتایج نشان داد که صدابیزاری و حساسیت اضطرابی بر پرخاشگری به طور مثبت اثر مستقیم داشتند؛ همچنین صدابیزاری بر حساسیت اضطرابی به طور مثبت اثر مستقیم داشت (0.05>p). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که حساسیت اضطرابی در رابطه بین صدابیزاری و پرخاشگری نقش میانجی داشت (0.05>p). در مجموع می توان نتیجه گرفت که صدابیزاری به عنوان یک محرک آزار دهنده به صورت مستقیم و با میانجی گری حساسیت اضطرابی بر افزایش پرخاشگری موثر است.

the relationship between misophonia and aggression with the mediating role of anxiety sensitivity in students

this study aimed to determine the relationship between misophonia and aggression, with the mediating role of anxiety sensitivity in university students. the research method was descriptive-correlational with structural equation modeling. the statistical population of this study consisted of students from the university of guilan in 2024. a total of 200 students participated in an online survey using a convenience sampling method. they responded to the buss-perry questionnaire (bpaq; buss & perry, 1992), the misophonia questionnaire (mq; wu et al., 2014), and the revised anxiety sensitivity index (asi-r; reiss & peterson, 1986). the data were analyzed using structural equation modeling. the findings showed that the proposed model had a good fit. results revealed that misophonia and anxiety sensitivity had a positive direct effect on aggression; furthermore, misophonia had a positive direct effect on anxiety sensitivity (p<0.05). the bootstrap test results indicated that anxiety sensitivity played a mediating role in the relationship between misophonia and aggression (p<0.05). in conclusion, it can be inferred that misophonia, as a disturbing trigger, directly and through the mediation of anxiety sensitivity, contributes to the increase in aggression.