نقش میانجی‌گر معنا در زندگی در تبیین روابط علّی بین خودمراقبتی بهوشیار و ذهن‌آگاهی با بهزیستی ذهنی متخصصین روانشناسی و مشاوره

هدف پژوهش حاضر تبیین روابط علّی بین خودمراقبتی بهوشیار و ذهن آگاهی با بهزیستی ذهنی در روانشناسان و مشاوران بر اساس نقش میانجی گر معنا در زندگی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی روانشناسان و مشاوران مشغول به کار در مراکز و کلینیک های روانشناسی و مشاوره استان تهران در سال 1402 بود که از بین آنها 253 نفر به‌صورت در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مورداستفاده در پژوهش شامل مقیاس های ذهن‌آگاهی (ffmq، بائر و همکاران، 2006)، خودمراقبتی بهوشیار (mscs، کوک-کوتون و گایکر، 2018) ، معنا در زندگی (mlq، استگر و شین، 2010) و بهزیستی ذهنی (swq، مولوی و همکاران، 1389) بود. داده ها با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری و برآورد بیشینه احتمال مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان‌دهنده برازش مطلوب داده ها با مدل پیشنهادی پژوهش بود. خودمراقبتی بهوشیار، ذهن آگاهی و معنا در زندگی با بهزیستی ذهنی رابطه مستقیم معنادار داشتند (01/0< p). معنا در زندگی در رابطه بین خودمراقبتی بهوشیار و ذهن آگاهی با بهزیستی ذهنی نقش میانجی داشت؛ درنتیجه خودمراقبتی بهوشیار و ذهن‌آگاهی با میانجی گری معنا در زندگی با بهزیستی ذهنی رابطه غیرمستقیم معنادار داشتند (01/0< p). نتایج نشان داد که معنا در زندگی با توجه به نقش خودمراقبتی بهوشیار و ذهن‌آگاهی می‌تواند تبیین‌کننده بهزیستی ذهنی باشد. بنابراین توجه به متغیرهای پژوهش در برنامه های آموزشی و رشدی برای متخصصان مراقبت از سلامت روان جهت افزایش بهزیستی ذهنی آن‌ها توصیه می شود.

explaining the causal relationships between mindfulness and mindful self-care with subjective well-being in professionals of psychology and counseling based on the mediating role of meaning in life

the present study aimed to explain the causal relationships between mindfulness and mindful self-care with subjective well-being in psychologists and counselors based on the role of the mediator of meaning in life. the research method was correlation and structural equation modeling. the statistical population includes all psychologists and counselors working in psychology and counseling centers and clinics in tehran province in 2023, from which 253 persons were selected as a sample. the tools used in the research included the scales of mindfulness (ffmq, baer et al., 2006), mindful self-care(mscs, cook-cottone & guyker, 2018), meaning in life (mlq, steger & shin, 2010), and subjective well-being (swq, molavi et al., 2010). the data were analyzed using structural equation modeling and maximum likelihood estimation. the findings showed the optimal fit of the data with the proposed research model. there was a significant direct relationship between mindful self-care, mindfulness, and meaning in life with subjective well-being (p<0.01).   also, meaning in life had a role of mediation between mindful self-care and mindfulness with subjective well-being. finally, the results showed that mindful self-care and mindfulness, with the mediation role of meaning of life, had a significant indirect relationship with subjective well-being (p<0.01). these results show that meaning in life can explain subjective well-being due to the role of mindful self-care and mindfulness. therefore, it is recommended to pay attention to research variables in educational and developmental programs for mental health professionals to increase their subjective well-being.