اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودشناسی انسجامی و کاهش رفتارهای خودآسیب رسان در نوجوانان بزهکار خودآسیب‌رسان کانون اصلاح و تربیت

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودشناسی انسجامی و کاهش رفتارهای خودآسیب رسان در نوجوانان بزهکار خود آسیب ‏رسان کانون اصلاح و تربیت بود. این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_پس‌آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه نوجوانان پسر بزهکار دارای تجربۀ خود آسیب رسانی کانون اصلاح و تربیت شهر تهران در سال 1401 بود که از ‌بین آنها با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند تعداد 36 نفر انتخاب شدند. این تعداد در دو گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و گروه گواه به‌طور تصادفی جایگزین شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه خودشناسی انسجامی قربانی و همکاران  (2008، isk) و رفتارهای خودآسیب رسان کلونسکی و همکاران (2009، isas) جمع‌آوری شد. مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در 10 جلسه 90 دقیقه و هفته‌ای یک‌بار اجرا شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین میانگین پیش آزمون و پس آزمون خودشناسی انسجامی و رفتارهای خودآسیب رسان در سطح 0.05تفاوت معناداری وجود داشت و علاوه براین بین میانگین پس آزمون و پیگیری این دو متغیر نیز تفاوت معناداری در سطح 0.05 وجود داشت.  از یافته های فوق می توان نتیجه رگفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود خودشناسی انسجامی و رفتارهای خودآسیب رسان موثر و ماندگار است.

the effectiveness of treatment based on acceptance and commitment on coherent self-knowledge and reducing self-harming behaviors in self-harming delinquent teenagers of the correctional center

the present study aimed to determine the effectiveness of the treatment based on acceptance and commitment to coherent self-knowledge and reducing self-injurious behaviors in self-injurious delinquent teenagers of the correctional center. this was a semi-experimental study with a pre-test/post-test design and a control group with a 3-month follow-up period. the statistical population of the study was all delinquent male teenagers who had experienced self-harm in tehran correctional center in 2022, out of which 36 people were selected using the purposeful sampling method. these numbers were randomly replaced in two treatment groups based on acceptance and commitment, and the control group. data were collected using the self-concept questionnaire of ghorbani et al. (2008, isk) and klonsky et al.’s self-injurious behaviors (2009, isas). treatment intervention based on acceptance and commitment was implemented in 10 sessions of 90 minutes once a week. the data were analyzed using an analysis of variance with repeated measurements. the findings showed that there was a significant difference between the pre-test and post-test averages of self-awareness and self-injurious behaviors at the 0.05 level, and in addition, there was a significant difference at the 0.05 level between the post-test and follow-up averages of these two variables. from the above findings, it can be concluded that the treatment based on acceptance and commitment is effective and long-lasting in improving self-awareness and self-harming behaviors.