اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر خود شفقت‌ورزی بر بهزیستی روان‌شناختی و سازگاری زناشویی زنان آسیب دیده از خشونت خانگی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر خودشفقت‌ورزی بر بهزیستی روان‌شناختی و سازگاری زناشویی زنان آسیب دیده از خشونت خانگی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان آسیب دیده از خشونت خانگی شهر مهاباد بود که جهت انجام خدمات مشاوره به مرکز مشاوره و خدمات روان‌شناختی ژیرو در سال 1403 مراجعه کرده بودند. از این جامعه با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند 30 نفر انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 75 دقیقه‌ای تحت برنامه درمان مبتنی بر شفقت قرار گرفت. ابزار اندازه‌گیری شامل پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی (rspwb، ریف، 1995) و سازگاری زناشویی (das، اسپانیر، 1976) بود. تحلیل داده‌های با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر صورت گرفت. یافته‌ها نشان داد که بین پیش آزمون و پس آزمون بهزیستی روان‌شناختی و سازگاری زناشویی در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 0.001 وجود داشت و همچنین بین میانگین پس آزمون و پیگیری در گروه آزمایش تفاوت معناداری در سطح 0.001 وجود نداشت و نتایج در دوره پیگیری حفظ شد. براساس نتایج پژوهش می‌توان گفت درمان گروهی مبتنی بر خود شفقت‌ورزی روش مداخله‌ای مناسبی جهت ارتقای بهزیستی روان‌شناختی و سازگاری زناشویی زنان آسیب دیده از خشونت خانگی است.

the effectiveness of compassion-based group therapy on psychological well-being and marital adjustment of women affected by domestic violence

the present study was conducted to determine the effectiveness of group therapy based on compassion on the psychological well-being and marital adjustment of women affected by domestic violence. the research method was semi-experimental, with a pre-test/post-test design, a control group, and a one-month follow-up period. the statistical population included all the women affected by domestic violence in mahabad city who had referred to the giro counseling and psychological services center in 2023 for counseling services. from this population, 30 people were selected using purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups (15 people in each group). the experimental group underwent 10 sessions of 75 minutes under the compassion-based therapy program. the measurement tools were the psychological well-being questionnaire (rspwb, rif, 1995) and marital adjustment (das, spanier, 1976). data analysis was done using the repeated measurement variance analysis method. the findings showed that there was a significant difference at the 0.001 level between the pre-test and the post-test of psychological well-being and marital adjustment in the experimental and control groups, and there was no significant difference at the 0.001 level between the post-test and follow-up averages in the experimental group. the results were maintained in the follow-up period. based on the results of the research, it can be said that group therapy based on compassion is a suitable intervention method to improve the psychological well-being and marital adjustment of women affected by domestic violence.