پیش‌بینی کیفیت روابط زناشویی و سازگاری زناشویی بر اساس طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه و تاب‌آوری در زنان متاهل

هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی کیفیت روابط زناشویی و سازگاری زناشویی بر اساس طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه و تاب‌آوری در زنان متاهل بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال 1401 بود. روش نمونه‌گیری غیرتصادفی و هدفمند و حجم نمونه آماری بر اساس نرم‌افزار sample power و با توجه به احتمال افت شرکت‌کننده‌ها 375 نفر در نظر گرفته شد. جمع‏آوری اطلاعات با استفاده از مقیاس سازگاری زناشویی اسپانیر (1976 das,)، کیفیت روابط زناشویی باسبی و همکاران (1995، rdas)، طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه یانگ (1998، ysq-sf) و مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003، cd-risc) اجرا شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل رگرسیون به روش هم‌زمان انجام شد. یافته‌ها نشان داد حوزه بریدگی و طرد، خودگردانی و عملکرد مختل، دیگرجهت‌مندی، گوش‌به‌زنگی بیش از حد و بازداری، محدودیت‌های مختل با سازگاری زناشویی و کیفیت روابط زناشویی رابطه منفی و معنادار دارد (0/01>p). همچنین ارتباط تاب‌آوری با سازگاری زناشویی و کیفیت روابط زناشویی مثبت و معنادار است (0.01>p). همچنین درمجموع 36.7 درصد از واریانس متغیر سازگاری زناشویی و 31.4 درصد از متغیر کیفیت روابط زناشویی توسط متغیرهای پیش‌بین تبیین می‌شود (0.05>p). نتیجه‌گیری می‌شود که طرح‌واره ناسازگارانه اولیه و تاب‌آوری در پیش‌بینی کیفیت روابط زناشویی و سازگاری زناشویی نقش اساسی دارد.

predicting the quality of marital relationships and marital adjustment based on early maladaptive schemas and resilience in married women

the purpose of the present study was to predict the quality of marital relationships and marital adjustment based on early maladaptive schemas and resilience in married women. the research method was a descriptive correlation. the statistical population included all married women who were referred to counseling centers in tehran in 2022. the non-random and targeted sampling method and statistical sample size based on sample power software and according to the possibility of dropout of subjects were considered 375 people. collecting information using spanier’s marital adjustment scale (das, 1976), busby et al.’s  revision of the dyadic adjustment scale (rdas, 1995), young’s early maladaptive schemas (ysq-sf, 1998) and connor and davidson’s resilience scale (cd-risc, 2003) was implemented. data analysis was done using spss-26 software and by simultaneous regression analysis test. the findings showed that the field of cut and rejection, impaired self-management and performance, other-orientedness, excessive listening and inhibition, and impaired limitations have a negative and significant relationship with marital adjustment and the quality of marital relationships (p<0.01). also, the relationship between resilience and marital adjustment and the quality of marital relationships is positive and significant (p<0.01). also, a total of 36.7% of the variance of the variable of marital adjustment and 31.4% of the variable of the quality of marital relations are explained by the predictor variables (p<0.05). it is concluded that the early maladaptive schema and resilience play an essential role in predicting the quality of marital relationships and marital adjustment.