نقش واسطه‌ای تنظیم هیجان در رابطه بین تحمل پریشانی و باورهای فراشناختی با اختلال وسواس جبری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه ای تنظیم هیجان در رابطه بین تحمل پریشانی و باورهای فراشناختی با اختلال وسواس جبری انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش افراد بالای 18 سال شهر تهران در سال 1402 بودند که به روش نمونه گیری در دسترس از منطقه سه، نمونه‌ای به تعداد 200 نفر انتخاب و پرسشنامه در بین آن‌ها توزیع شد. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس وسواس فکری- جبری بیل براون (y-bocs، گودمن و همکاران، 1989)، مقیاس تحمل پریشانی (dts، سیمونز و گاهر، 2005)، پرسشنامۀ باورهای فراشناختی (mcq، ولز و کارت رایت-هاتون، 2004) و پرسشنامه تنظیم هیجان (erq، گراس و جان، 2003) بودند. داده ها با استفاده از روش تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل مسیر حاکی از برازش مناسب مدل بود. یافته ها نشان داد که تحمل پریشانی و باورهای فراشناختی به صورت مستقیم قادر به پیش بینی اختلال وسواس جبری بودند (p<0/01) و همچنین تحمل پریشانی به صورت غیر مستقیم از طریق تنظیم هیجان (ارزیابی مجدد) توانست اختلال وسواس جبری را پیش بینی کند (p<0/01). از یافته ها می توان نتیجه گرفت که تحمل پریشانی و تنظیم هیجان نقش کلیدی در اختلال وسواس جبری دارند و لزوم توجه به این عوامل در تعامل با یکدیگر در برنامه های ارتقای کیفیت زندگی اختلال وسواس جبری ضروری است.

the mediating role of emotion regulation in the relationship between distress tolerance and metacognitive beliefs with obsessive-compulsive disorder

this study aimed to investigate the mediating role of emotion regulation in the relationship between distress tolerance and metacognitive beliefs with obsessive-compulsive disorder. the present research was a descriptive correlation. the statistical population of the research was people over 18 years of age in tehran in 2023, and a sample of 200 people was selected and a questionnaire was distributed among them using the available sampling method from the third region. research tools included: yale-brown obsessive-compulsive scale (y-bocs & goodman, et al, 1989), distress tolerance scale (dts, simons & gaher, 2005), metacognition questionnaire (mcq, wells & cartwright-hatton, 2005) and emotion regulation questionnaire (erq, gross & john, 2003). the path analysis method was used to analyze the data. the results of the path analysis method indicated that the model fit in well. the findings showed that distress tolerance and metacognitive beliefs were able to directly predict obsessive-compulsive disorder (p<0.001) and also distress tolerance indirectly through emotion regulation (reappraisal) could predict obsessive-compulsive disorder (p<0.001). it can be concluded that distress tolerance and emotion regulation play a key role in obsessive-compulsive disorder, and it is necessary to pay attention to these factors in interaction with each other in programs to improve the quality of life of obsessive-compulsive disorder.