اثربخشی پارادوکس درمانی بر اضطراب و استحکام من مادران دارای نوزاد نارس

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی پارادوکس درمانی بر اضطراب و استحکام من مادران دارای نوزاد نارس انجام شد. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و پیگری یک و سه ماه بود. جامعه آماری این مطالعه مادران دارای نوزاد نارس مراجعه کننده به بیمارستان افضلی پور کرمان در سال 1402 بودند. 60 نفر از مادران به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (30 نفر) و کنترل (30 نفر) جایگزین شدند. جهت جمع آوری داده ها از مقیاس افسردگی اضطراب استرس-21 (dass-21؛ لاویبوند و لاویبوند، 1995) و مقیاس استحکام من (ess؛ بشارت، 1395) استفاده شد. پس از اجرای پیش آزمون گروه آزمایش در طی 4 جلسه تحت مداخله پارادوکس درمانی بشارت  قرار گرفت؛ سپس از هر دو گروه پس آزمون و پیگیری در دو نوبت دریافت شد. تحلیل داده ها به روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر انجام شد. یافته‌ها نشان داد که نمره اضطراب در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل از پیش آزمون تا پیگیری کاهش معناداری داشته است (0.05>p)؛ اما در مقابل نمره استحکام من از پیش آزمون تا پیگیری افزایش معناداری نسبت به گروه کنترل داشته است (0.05>p). در مجموع می توان نتیجه گرفت که پارادوکس درمانی یک مداخله موثر بر کاهش اضطراب و افزایش استحکام من در مادران دارای نوزاد نارس بود.

the effectiveness of paradox therapy on the anxiety and ego strength of mothers with premature babies

this study was conducted to determine the effectiveness of paradox therapy on anxiety and ego strength in mothers with premature babies. the present study was a semi-experimental study with a pre-test-post-test design with a control group and a follow-up of one and three months. the statistical population of this study was mothers with premature babies referred to afzalipour hospital in kerman in 2023. 60 mothers were selected by the available method and replaced by simple random in two experimental (30 people) and control (30 people) groups. to collect data, the depression anxiety stress scale-21 (dass-21; lovibond and lovibond, 1995) and my strength scale (ess; besharat, 2015) were used. after conducting the pre-test, the experimental group was subjected to the paradox therapy intervention of bisharat during 4 sessions; then, post-test and follow-up were received from both groups on two occasions. data analysis was done by repeated measurement variance analysis. the findings showed that the anxiety score in the experimental group decreased significantly compared to the control group from pre-test to follow-up (p<0.05); but on the other hand, the ego strength score increased significantly from pre-test to follow-up compared to the control group (p<0.05). in general, it can be concluded that paradox therapy was an effective intervention in reducing anxiety and increasing ego strength in mothers with premature babies.