اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر خودآگاهی هیجانی، خود شئ‌انگاری و کاهش علائم در دانش‌آموزان دختر با نشانه‌های پرخوری عصبی

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر خودآگاهی هیجانی، خود شیء انگاری و کاهش علائم در دانش آموزان دختر با نشانه های پرخوری عصبی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ی دانش آموزان دختر مبتلا به پرخوری شهر اصفهان در زمستان 1401 بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند، تعداد 30 نفر از آن ها انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. ابزار اندازه گیری پژوهش شامل مقیاس پرخوری (bes) گورمالی و همکاران (1982)، مقیاس خودتاملی و بینش (sris) گرنت و همکاران (2002) و پرسشنامه خود شیء انگاری (soq) نول و فردریکسون (1998) بود. گروه آزمایش 12 جلسه ی 60 دقیقه ای (2 جلسه در هفته) تحت درمان هیجان مدار گرینبرگ (2017) قرار گرفتند. داده ها از طریق آزمون آماری کوواریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج این مطالعه نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون متغیرهای خودآگاهی هیجانی، خودشیءانگاری و علائم پرخوری عصبی بین گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (0.05>p). بر اساس نتایج پژوهش می توان گفت که درمان هیجان مدار رویکردی مناسب جهت بهبود مشکلات ناشی از پرخوری عصبی در دانش آموزان دختر مبتلا محسوب می گردد.

the effectiveness of emotion-focused therapy on emotional self-awareness, self-objectification and reduction of symptoms in girl students with symptoms of binge-eating

the purpose of the study was the effectiveness of emotion-focused therapy on emotional self-awareness, self-objectification, and reduction of symptoms in girl students with symptoms of binge-eating. the research method was semi-experimental with a pre-test-post-test design and a control group. the statistical population of the research included all female students suffering from binge eating in the city of isfahan in the winter of 2022, and 30 people were selected by purposeful sampling and randomly assigned to two experimental and control groups (15 people in each group). research measurement tools included the binge eating scale (bes) by gormally et al. (1982), the self-reflection and insight scale (sris) by grant et al. (2002), and the self-objectification questionnaire (soq) by noll and fredrickson (1998). the experimental group underwent 12 60-minute sessions (2 sessions per week) of greenberg’s (2017) emotion-focused therapy. data were analyzed through multivariate covariance statistical tests. the results of this study showed that by controlling the pre-test effect, there is a significant difference between the post-test averages of emotional self-awareness, self-objectification, and binge-eating symptoms between the experimental and control groups (p<0.05). based on the results of the research, it can be said that emotion-focused therapy is considered a suitable approach to improve the problems caused by binge eating in affected female students.