نقش میانجی باورهای سلامت در رابطه شیوه‌های والدگری و پریشانی روان شناختی فرزندان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی باورهای سلامت در رابطه شیوه‌های والدگری و پریشانی روان شناختی فرزندان بود. روش پژوهش حاضر توصیفی_ همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را والدین دارای فرزند نوجوان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تبریز در سال 1401-1402 تشکیل دادند. تعداد 220 نفر به روش نمونه گیری دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استرس، اضطراب و افسردگی (21-dass) لاویبوند و لاویبوند (1995)، مقیاس بازخورد نسبت به بیماری(ias) کلنر (1987) و پرسشنامه والدگری آلاباما (apq) شلتون و همکاران (1996) بود. از تحلیل معادلات ساختاری برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج بیانگر برازش مطلوب مدل پژوهش بود. نتایج نشان داد که شیوه والدگری مشارکت و باورهای سلامت اثر مستقیم معناداری بر پریشانی روان شناختی دارند (0.009=p) و نظارت ضعیف و انضباط ناپایدار نیز اثر مستقیم معناداری بر باورهای سلامت دارند (0.009=p)، ولی اثر مستقیم مشارکت، والدگری مثبت و تنبیه بدنی به بر باورهای سلامت معنادار نبود (0.05p). این نتایج نشان می دهد که باورهای سلامت نقش میانجی معناداری در رابطه شیوه های والدگری نظارت ضعیف و انضباط ناپایدار با پریشانی روان شناختی فرزندان نوجوان دارد.

the mediating role of health beliefs in the relationship between parenting practices and children's emotional distress

the present study aimed to investigate the mediating role of health beliefs in parenting practices and children’s emotional distress. the present research method was the descriptive-correlation type of structural equation modeling. the statistical population was made up of parents with teenage children who were referred to counseling centers in tabriz city in 2022-2023. several 220 people were selected as a sample using the convenience sampling method. the research tools included the stress, anxiety, and depression questionnaire (dass-21) by lavibond and lavibond (1995), the illness feedback scale (ias) by kellner (1987), and the alabama parenting questionnaire (apq) by shelton et al. (1996). structural equation analysis was used to analyze the data. the results showed the optimal fit of the research model. the results showed that participatory parenting style and health beliefs have a significant direct effect on emotional distress (p=0.009) and poor supervision and unstable discipline also have a significant direct effect on health beliefs (p=0.009), but the effect of direct participation, positive parenting and corporal punishment was not significant on health beliefs (p>0.05). parenting methods of poor supervision (p=0.01) and inconsistent discipline (p=0.005) had a significant indirect effect on emotional distress, but involvement, positive parenting, and physical punishment did not show a significant indirect effect (p>0.05). these results show that health beliefs have a significant mediating role in the relationship between parenting practices of poor supervision and inconsistent discipline with the emotional distress of adolescents.