اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر بهزیستی روان‌شناختی بر بهبود مثبت‌اندیشی و رضامندی زوجیت در زنان نابارور

هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر بهزیستی روانشناختی بر بهبود مثبت‌اندیشی و رضامندی زوجیت در زنان نابارور بود. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان نابارور گیرنده تخمک اهدایی مراجعه‌کننده و تحت درمان در مرکز درمان ناباروری مام شهر تهران در سال 1402 بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگذاری شدند. همه آنها قبل از اجرای مداخله پرسشنامه شناخت مثبت خودکار اینگرام و همکاران (1988، apac) و رضامندی همسران افروز (1390، amss) را تکمیل کردند. پس از آن گروه آزمایش مداخله برنامه آموزشی مبتنی بر بهزیستی روانشناختی را در 8 جلسه 90 دقیقه و هفته‌ای یک بار دریافت کردند. داده های پژوهش به روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین پیش آزمون و پس آزمون در بین گروه ها تفاوت معناداری وجود دارد (0.05>p). همچنین نتایج نشان داد در متغیرهای مثبت اندیشی و رضامندی زوجیت بین دو گروه در مرحله پس آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود دارد (0.05>p). بر این اساس می توان گفت استفاده از برنامه آموزشی مبتنی بر بهزیستی روانشناختی می تواند در افزایش مثبت اندیشی و رضامندی زوجیت در زنان نابارور موثر باشد.

the effectiveness of an educational program based on psychological well-being on improving positive thinking and marital satisfaction in infertile women

the purpose of this research was to determine the effectiveness of the educational program based on psychological well-being in improving positive thinking and marital satisfaction in infertile women. the current research was semi-experimental with a pre-test-post-test design with a control group and a three-month follow-up period. the statistical population of the study included all infertile women who received donated eggs and were treated at the mam infertility treatment center in tehran in 2023, who were randomly assigned to two experimental and control groups. all of them completed the automatic positive recognition questionnaire of ingram et al. (1988, apac) and the consent of afrooz wives (2019, amss) before the intervention. after that, the experimental group received the educational program based on psychological well-being in 8 sessions of 90 minutes and once a week. the research data was analyzed by variance analysis with repeated measurements. the results showed a significant difference between the pre-test and post-test among the groups (p<0.05). also, the results showed that there is a substantial difference in the variables of positive thinking and marital satisfaction between the two groups in the post-test and follow-up stages (p<0.05). based on this, it can be said that using an educational program based on psychological well-being can be effective in increasing positivity and marital satisfaction in infertile women.