اثربخشی آموزش چشم‌انداز زمان بر تعهد و مشغولیت تحصیلی در دانش‌آموزان پسر با عملکرد تحصیلی پایین

مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش چشم‌انداز زمان بر تعهد و مشغولیت تحصیلی در دانش‌آموزان پسر با عملکرد تحصیلی پایین انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان پسر با عملکرد تحصیلی پایین در پایه‌ی نهم شهرستان بهار در سال‌تحصیلی 1403-1402 بود. حجم نمونه مورد نیاز برای هر گروه 15 نفر و مجموعاً 30 نفر دانش آموز تعیین شد (30=n)؛ ابتدا به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و پس از غربال گری به شیوه تصادفی ساده در گروه های کنترل و آزمایش جای دهی شدند. جهت جمع آوری داده ها از مقیاس تعهد تحصیلی (acs؛ وگل و هیومن-وگل، 2016) و پرسشنامه مشغولیت تحصیلی (sei؛ سالملا آرو و آپادایا، 2012) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت ده جلسه 60 دقیقه ای یک بار در هفته آموزش چشم انداز زمان را به صورت گروهی دریافت کردند و گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. تحلیل داده ها با آزمون آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین نمرات پس آزمون تعهد و مشغولیت تحصیلی در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 0.05 وجود داشت. در مجموع می توان نتیجه گرفت که آموزش چشم‌انداز زمان نقش موثری بر تعهد و مشغولیت تحصیلی در دانش‌آموزان با عملکرد تحصیلی پایین داشته است.

the effectiveness of time perspective training on academic commitment and engagement in students with low academic performance

the present study aimed to determine the effectiveness of time perspective training on academic commitment and engagement in male students with low academic performance. the present research method was a quasi-experimental design with a pre-test-post-test and control group design. the statistical population included all male students with low academic performance in the ninth grade of bahar city in the academic year 2023. the required sample size for each group was determined as 15 people and a total of 30 individuals (n=30); they were initially selected through purposive sampling and after screening, they were placed in the control and experimental groups using a simple random method. the academic commitment scale (acs; vogel& human-vogel, 2016) and the schoolwork engagement inventory (eda; salmela-aro & upadyaya, 2012) were used to collect data. the experimental group received time perspective training as a group for ten 60-minute sessions once a week, and the control group did not receive any intervention. data analysis was performed using multivariate analysis of covariance. the results showed that by controlling for the pre-test effect, there was a significant difference at the 0.05 level between the mean post-test scores of academic commitment and engagement in the experimental and control groups. overall, it can be concluded that time perspective training had an effective role in academic commitment and engagement in students with low academic performance.