اثربخشی واقعیت‌درمانی آنلاین بر رشد پس از سانحه و پریشانی روان‌شناختی در افراد سوگ‌دیده در دوره کرونا

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی واقعیت‌درمانی بر رشد پس از سانحه و پریشانی روان‌شناختی در افراد سوگ‌دیده در دوره کرونا بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری در این پژوهش کلیه افرادی بود که در سال 1400 حداقل یکی از اعضای خانواده خود را بر اثر بیماری کووید-19 در شهر تهران از دست داده‌اند. که از بین آنان تعداد 24 نفر، 12 نفر در گروه گواه و 12 در گروه آزمایش از طریق روش ‌نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه جایگذاری شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های ویژگی‏های جمعیت‌شناختی پرسشنامه رشد پس از سانحه کالهون و تدسچی (1996، ptgi)، پریشانی روان‌شناختی کسلر و همکاران (2002، k-10)، و پروتکل واقعیت‌درمانی گلاسر (2010) طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای به صورت آنلاین استفاده شد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون کوواریانس چندمتغیره (مانکوا) استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین پس‌آزمون رشد پس از سانحه و پریشانی روان‌شناختی در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در سطح 0.05 وجود داشت. درنتیجه، واقعیت‌درمانی می‌تواند به‌عنوان یک مداخله موثر برای سوگ‌دیدگان دوره کرونا مورد توجه قرار داده شود.

the effectiveness of online reality therapy on post-traumatic growth and psychological distress in bereaved people during the corona period

the current research aimed to determine the effectiveness of reality therapy on post-traumatic growth and psychological distress in bereaved people during the corona period. the research method was semi-experimental with a pre-test-post-test design with a control group. the statistical population in this research was all the people who lost at least one of their family members due to the covid-19 disease in tehran in the year 2021. among them, 24 people, 12 people in the control group and 12 in the experimental group were selected through available sampling methods and randomly placed in two groups. to collect data from demographic characteristics questionnaires, calhoun and tedeschi (1996, ptgi), psychological distress questionnaire, kessler et al. (2002, k-10), and glaser’s reality therapy protocol (2010) during 8 90-minute sessions. used online. to analyze the data, the multivariate covariance test (mancova) was used. the findings of the research showed that by controlling the effect of the pre-test, there was a significant difference at the level of 0.05 between the post-test average of post-traumatic growth and psychological distress in the two experimental and control groups. as a result, reality therapy can be considered an effective intervention for the bereaved during the corona period.