اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کنترل نشخوار فکری و دشواری در تنظیم هیجان نوجوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری و عملی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کنترل نشخوار فکری و دشواری در تنظیم هیجان نوجوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری و عملی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون _ پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی نوجوانان دختر مبتلا به اختلال وسواس فکری و عملی مرکز مشاوره حال خوب شهر طبس در سال 1401 بودند که به صورت نمونه‌گیری در دسترس از میان آنها 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در 2 گروه 15 نفره آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت درمان گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی به مدت 8 جلسه 2 ساعته (هفته‌ای 2 جلسه) قرار گرفتند. ابزار اندازه‌گیری در پژوهش مقیاس نشخوار فکری نولن- هوکسما و مارو (rrs، 1991) و پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان گرتز و روئمر (ders، 2004) بود. تحلیل داده‌های آماری با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر صورت گرفت. یافته‌ها نشان داد که درمان گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کنترل نشخوار فکری و دشواری در تنظیم هیجان (0/01=p) نوجوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری و عملی معنادار بود و نتایج حاکی از ماندگاری درمان در دوره پیگیری بود (0/01=p). بر اساس نتایج پژوهش می‌توان گفت درمان گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی روش مداخله‌ای مناسبی بر بهبود کنترل نشخوار فکری و دشواری در تنظیم هیجان نوجوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری و عملی بوده است.

the effectiveness of mindfulness-based group therapy on controlling rumination and difficulty in regulating emotions in adolescents with obsessive-compulsive disorder

the present study was conducted with the aim of determining the effectiveness of group therapy based on mindfulness on rumination control and difficulty in regulating emotions in adolescents with obsessive-compulsive disorder. the research method was semi-experimental with a pre-test, and post-test design with a control group and a one-month follow-up period. the statistical population of this research included all teenage girls suffering from obsessive-compulsive disorder in tabas city in 1401, who were selected through available sampling among 30 eligible people and randomly assigned to 2 groups of 15 people. the test and evidence were replaced. the experimental group underwent mindfulness-based group therapy for 8 2-hour sessions (2 sessions per week. the measurement tool in this research was the nolen-hoeksma and maro rumination scale (rrs) (1991) and the gertz and roemer emotion regulation difficulty questionnaire (ders) (2004). statistical data analysis was done using the repeated measurement variance analysis method. the findings showed that mindfulness-based group therapy on rumination control and difficulty in emotion regulation (p=0.01) in adolescents with obsessive-compulsive and practical disorders is significant. and the results indicated the durability of the treatment in the follow-up period (p=0.01). based on the results of the research, it can be said that group therapy based on mindfulness is a suitable intervention method for improving the control of rumination and difficulty in regulating the emotions of adolescents with obsessive-compulsive disorder.