نقش هوش معنوی و عزت نفس در پیش بینی خودکارآمدی دانش آموزان دختر و پسرمتوسطه دوم

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ی هوش معنوی و عزت نفس با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان متوسطه دوم شهر زهک بود. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش 700 نفر در سال تحصیلی 96-97 و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 250 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند و پرسشنامه هوش معنوی (کینگ، 2008)، عزت نفس (کوپر اسمیت، 1967) و خودکارآمدی تحصیلی (جینگ و مورگان، 1999) را تکمیل کردند. داده های جمع آوری شده با روشهای آماری همبستگی پیرسون، رگرسیون به روش گام به گام و آزمون t مستقل تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که که نمرات میانگین هوش معنوی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پسر بیشتر از دختران است. میان هوش معنوی با خودکارآمدی تحصیلی (0.28= r) و عزت نفس با خودکارآمدی تحصیلی (0.19= r ) ارتباط معناداری مشاهده شد (p≤0.01). همچنین نتایج نشان داد که تفکر انتقادی و تولید معنای شخصی 11 درصد از واریانس خودکارآمدی تحصیلی را تبیین کردند.

The Role of Spiritual Intelligence and Self-Esteem in Predicting Self-Efficacy among Senior High School Male and Female Students

This study aimed to investigate the relationship of spiritual intelligence and selfesteem with academic selfefficacy among senior high school students in Zahak. This descriptive study followed by a correlational design. The current study had a population including 700 people in the academic year of 2018 2019 and the sample size was 250 people selected by applying the Morgan table and using a stratified random sampling method. The sample completed the Spiritual Intelligence Questionnaire (King, 2008), the SelfEsteem Scale (Cooper Smith, 1967), and the Academic SelfEfficacy Inventory (Jing Morgan, 1999). The collected data were analyzed using a Pearson correlation coefficient, stepwise regression analysis, and Independent ttest . Results showed that the male students rsquo; mean scores of spiritual intelligence and academic selfefficacy were greater than those of female students. There was a significant relationship between spiritual intelligence with academic selfefficacy (r = 0.28) and selfesteem with academic selfefficacy (r = 0. 19) (p <0.01). Moreover, results indicated that critical thinking and producing a personal meaning positivly explained 11% of variances in academic selfefficacy.