نقش علوم رفتاری در مقابله با ویروس کرونا (covid-19): یک مطالعه مروری نقلی

در این مطالعه مروری نقلی، شواهد مفیدی از نقش علوم رفتاری در مبارزه با شیوع ویروس کرونا ارائه می‌شود. ما در این مقاله جامع و میان رشته ای، پنج موضوع را بررسی کرده ایم: شستن دست‌ها، دست زدن به صورت، قرنطینه کردن خود، همکاری با دیگران در اجرای یک رفتار جمعی و واکنش به اطلاع رسانی در مورد بحران. در این زمینه، بیش از 100 مقاله مرتبط مورد تحلیل واقع شدند. نتایج این پژوهش نشان داد مداخلات رفتاری در تقویت شست وشوی دست‌ها موثر هستند اما در کاهش میزان دست زدن به صورت تاثیری ندارند؛ حمایت‌های اجتماعی و برنامه‌های رفتاری، اثرات روانی منفی قرنطینه را کاهش می‌دهند، و به این ترتیب، عدم تمایل مردم به قرنطینه شدن را کم می‌کنند؛ گفت وگوی زیاد در مورد »بهترین چیز برای همه «، هویت گروهی قوی و نیز پذیرش اجتماعی انطباق با شرایط جدید در تقویت رفتار کمک به دیگران نقش دارند؛ مولفه‌های ارتباطات و اطلاع‌رسانی موثر بحران عبارتند از سرعت، صداقت، اعتبار، همدلی و ترویج رفتارهای فردی مفید؛ و در نهایت، بهترین راه برای بیان میزان خطر این است که طیفی از آمار و ارقام را ارائه دهیم و با اطمینان کامل آمار را بیان نکنیم (زیرا مشخص کردن یک بازه حداکثری ممکن است ادراک عمومی را دچار سوءتعبیر کند). یافته‌های این مطالعه نه‌تنها برای دولت و مسئولان بهداشت عمومی، بلکه برای سازمان‌ها و جوامع نیز مفید خواهد بود.

Using Behavioural Science to Help Fight the Coronavirus: A Rapid, Narrative Review

This article is a Farsi language translation of an English language article published in the Journal of Behavioral Public Administration [https://journalbpa.org/index.php/jbpa/article/view/147] by Lunn et al. (2020) under a CC BY 4.0 license [https://creativecommons.org/licenses/by/4.0]This rapid, narrative review summarizes useful evidence from behavioral science for fighting the COVID19 outbreak. We undertook an extensive, multidisciplinary literature search covering five issues: handwashing, face touching, selfisolation, publicspirited behavior, and responses to crisis communication. The search identified more than 100 relevant papers. We find effective behavioral interventions to increase handwashing, but not to reduce face touching. Social supports and behavioral plans can reduce the negative psychological effects of isolation, potentially reducing the disincentive to isolate. Publicspirited behavior is more likely with frequent communication of what is ldquo;best for all rdquo;, strong group identity, and social disapproval of noncompliance. Effective crisis communication involves speed, honesty, credibility, empathy, and promoting useful individual actions. Risks are probably best communicated through numbers, with ranges to describe uncertainty - simply stating a maximum may bias public perception. The findings aim to be useful not only for government and public health authorities, but for organizations and communities.