چهره‌ی شقاوت در قرآن کریم

قرآن کریم در آیه‌ی 105 سوره‌ی هود انسان‌ها را به دو گروه سعید و شقی تقسیم می‌کند. « شقاوت عبارت است از محرومیت و نداشتن خیر». اُسوه نیز به معنی الگو، مقتدا و سرمشق و ... می‌باشد، امّا تاسّی به معنی پیروی کردن از اعمال و رفتار دیگران می‌باشد. یادآوری می‌شود که یکی از شیوه‌های تربیتی قرآن، شیوه‌ی الگودهی است و با توجّه به سهولتِ در دسترس بودن الگوها در برابر دیدگان مردم، بهتر است به معرّفی چهرههای شقاوت اهمیّت ویژه‌ای داده شود. یکی از هدفهای قرآن از بیان داستان‌های زندگی افراد، بیان شیوه‌های زشت رفتاری آنها و روش الگویی آنها است تا افراد پند گیرند. در این پژوهش ضمن پرداختن به عوامل شقاوت از قبیل: تکذیب آیات خدا، هواپرستی، حرص، طمع و .... به اقسام شقاوت‌مندان و مصادیق شقاوت‌مندان مانند ابلیس، قابیل، پسر نوح، اصحاب فیل، قوم عاد و ... پرداخته شده است.

Unblessed Figures in the Holy Qur'an

The Holy Qur'an, in the 105th verse of the chapter Hood, divides people into two categories of blessed and unblessed. Unblessedness denotes deprivation and lack of goodness. 'Oswah' (exemplar) is another term meaning a role model or a leader. However, 'ta'assī' (imitation) refers to the act of following the behaviors and actions of others. Take note that one of the educating methods used in the Qur'an is providing a role model and since role models are easily accessible for people, it is proper to attach prime importance to introducing unblessed figures. One of the aims of the Qur'an in relating the life stories of people is to describe their inappropriate behaviors so that they serve as examples to avoid and other people take a lesson from them. In the present study, we discuss the causes of unblessedness such as counting Quranic verses false, sensualism, greed, avarice, etc. We then deal with different types of unblessed people and their examples including Satan, Cain, son of Noah, the People of the Elephant, the People of 'Ād, etc.