تحلیل گفتمان خنده در آیات و روایات

خنده به عنوان یکی از نیازهای روحی و روانی انسان در جنبه‌های مختلف زندگی وی ایفای نقش می‌کند با این حال این سوال پیش می‌‌آید که آیا در اسلام به خندیدن پرداخته شده یا براساس دیدگاه برخی که اسلام را دین گریه می‌دانند به خنده پرداخته نشده است ؟ برای پاسخ به این پرسش که خنده در آیات و روایات چگونه تبیین شده است؟ از روش های معناشناسی تاریخی و توصیفی.سپس تحلیل کمی و کیفی و تحلیل گفتمان استفاده شده است این پژوهش در حوزه معناشناسی تاریخی نشان می‌دهد که کلمه ضحک در قبل از اسلام گستردگی معنایی داشته‌است که معنای خندیدن، تعجب کردن و مسخره کردن را شامل می‌شده و از نظر معناشناسی توصیفی نیز واژه ضحک و واژه‌های مرتبط با آن با بکارگیری قاعده سیاق هسته معنایی خنده و ارتباط نظام‌مند مولفه‌های آن نشان می‌دهد که ضحک با توجه به همنشین‌هایش دارای معانی متفاوتی می باشد که برخی ممدوح مانند شادی و خنده در بهشت و برخی مذموم مانند مسخره کردن است. و نیز این پژوهش نشان داده است که اصل خنده ذاتا مذموم و نکوهیده نیست ولی خنده را به شرایط و زمان و مکان مناسب محدود کرده است.

discourse analysis of laughter in verses and narrations

among the quranic verses which are cited to demonstrate the falsification (taḥrīf) of the bible according to the quran, there are two types of expressions; first, the verses speaking of “substitution” (tabdīl), plus the verse referring to “inscription of the book” by jews. using the methods of semantics and pragmatics on the ground of intertextuality, this paper aims to analyze these verses. this survey shows that there is no meaningful relationship between “substitution” verses and biblical falsification, because the former is solely related to an oral subject, and hence irrelevant to the written scriptures, such as the bible. nor “inscription” could be considered as referring to taḥrīf, because of grammatical obstacles. a close analysis shows that the “book” mentioned in this verse is the torah, rather than a spurious book forged by jews, and the verse speaks of a jewish belief regarding the inscription of moses’ tablets by the finger of god. hence, it can be concluded that neither verse admits the idea of biblical falsification.