>
Fa   |   Ar   |   En
   ارزیابی تکامل محیط رسوبی توالی پالئوسن- ائوسن در منطقه شیراز بر اساس شواهد چینه نگاری سکانسی  
   
نویسنده میرزایی محمودآبادی رضا
منبع رسوب شناسي كاربردي - 1402 - دوره : 11 - شماره : 21 - صفحه:182 -207
چکیده    توالی پالئوسن- ائوسن در منطقه شیراز سازندهای ساچون و جهرم- پابده را شامل می‌شوند. به‌منظور مطالعه پتروگرافی، ارزیابی تکامل محیط رسوبی و چینه نگاری سکانسی این رسوبات تعداد 4 برش چینه‌شناسی بیضا، صدرا (کمکی)، سروستان و شاه‌نشین انتخاب و مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. بر اساس مطالعات صحرایی، نمونه‌های دستی و مطالعه دقیق میکروسکوپی تعداد 800 برش نازک تهیه ‌شده از سازندهای مورد مطالعه تعداد 23 رخساره رسوبی شناسایی گردید که در یک رمپ کربناته هم‌شیب رسوب‌گذاری شده‌اند. محیط رسوب‌گذاری رخساره‌های ذکرشده در گذر زمان به مدل رسوبی رمپ حاشیه‌دار تبدیل شده است. با مطالعه حدود 1700 متر رسوبات بازه زمانی پالئوسن-ائوسن بسته به موقعیت قرارگیری برش‌های مورد مطالعه از لحاظ چینه نگاری سکانسی تعداد 9 سکانس رسوبی درجه سوم شناسایی و تفکیک گردید. در بازه زمانی پالئوسن زیرین و شکل‌گیری بسته رسوبی به سمت جنوب باختری منطقه مورد مطالعه (برش سروستان) رسوبات تبخیری بخش پایینی سازند ساچون و در بخش‌های عمیق حوضه رسوبی سازند پابده به‌صورت هم‌ارز رسوب‌گذاری شده است. در بازه زمانی پالئوسن میانی تا ائوسن میانی با تکامل رمپ کربناته هم‌شیب به شیب‌دار در بخش‌های کم‌عمق سازند جهرم و در بخش‌های عمیق‌تر سازند پابده به‌صورت هم‌ارز رسوب‌گذاری شده است. در زمان بالا بودن و ایستایی سطح آب دریا (دسته رخساره hst) و بالا بودن نرخ تولید کربنات در بخش شیب‌دار محیط رسوبی آهک‌های توربیدیتی به‌صورت بین لایه‌ای در بین شیل‌های سازند پابده رسوب‌گذاری شده‌اند. مطالعات نشان می‌دهد که رخساره‌های سازند ساچون در منطقه مورد مطالعه به سمت باختر به‌صورت تدریجی از رخساره تبخیری- مارنی به رخساره مارنی، آهک، آهک دولومیتی و شیل ارغوانی تغییر رخساره می‌دهد.
کلیدواژه محیط رسوبی، چینه نگاری سکانسی، ساچون، جهرم-پابده، سکانس رسوبی
آدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد استهبان, گروه زمین‌شناسی, ایران
پست الکترونیکی rmirzaeem@yahoo.com
 
   assessment of evolution of the sedimentary environment of paleocene-eocene succession in shiraz area based on sequence stratigraphic evidences  
   
Authors mirzaee mahmoodabadi r.
Abstract    paleocene-eocene succession in the shiraz region includes sachun and jahrom-pabdeh formations. in order to study petrography, sedimentary environment, and sequential stratigraphy, 4 stratigraphic sections of beiza, sadra (auxiliary), sarvestan, and shahneshin were selected and analyzed. based on field studies, manual samples, and detailed microscopic study, 800 thin sections prepared from the studied samples were identified as 23 microfacies and lithofacies deposited in a homoclinal carbonate ramp model. this model the time evolved to steepened ramp sedimentary environment model. by studying about 1700 meters of paleocene-eocene sediments, 9 depositional sequences were identified and separated depending on the location of the sections under study in sequence stratigraphy. during the paleocene and fsst systems tract formation toward to southwest of the study area (sarvestan section) evaporites sediments in the lower part of sachun formation correlative deposited the equivalent of pabdeh formation in the outer ramp. the evolution of steepened carbonate ramps in shallow parts of the carbonate platform of jahrom formation and in deeper parts of the pabdeh formation was deposited in the middle paleocene to middle eocene period. in the hst systems tract and high carbonate production rate (highstand shedding) in the sloping part of the environment calciturbidite has been deposited as a layer between the pabdeh formation. studies show that the facies of sachun formation in the study area gradually changes from west to evaporitic-marly facies to marl, limestone, dolomitic limestone, and purple shale facies.
Keywords sedimentary environment ,sequence stratigraphy ,sachun ,jahrum-pabdeh ,depositional sequence
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved