بررسی و تعیین شاخص‌های تغذیه‌ای ماهی گیش میگویی (alepes djedaba fabricius, 1775) در آب‌های ساحلی مکران

بررسی اکولوژی تغذیه ماهیان به عنوان بخشی از مطالعات زیست شناسی برای درک نقش عملکردی آن در اکوسیستم ها ضروری است. در مطالعه حاضر شاخص های تغذیه ای ماهی گیش میگویی (alepes djedaba fabricius, 1775) با هدف شناسایی رژیم غذایی آن به صورت فصلی بررسی شد. بدین منظور از پاییز 1399 تا تابستان 1400 در مجموع 120 قطعه ماهی از سه منطقه تخلیه صید رمین، هفت تیر و تیس در ساحل مکران دریای عمان جمع آوری شد. ماهیان در ابتدا زیست سنجی و سپس کالبدشکافی شده و محتویات معده آن ها بررسی شد. میانگین طول و وزن ماهیان به ترتیب 4.68±28.00 سانتی متر و 12.00±311.18 گرم بود. شاخص طول نسبی روده و پر و خالی بودن معده نشان داد که این ماهی گوشت خوار و نسبتا کم خور هست. بیشترین تعداد معده های خالی 80 درصد و کمترین میزان شاخص معدی- بدنی در فصل بهار ثبت شد که با فصل زمستان و تابستان تفاوت معناداری داشته است (0.05>p). بیشترین میانگین شدت تغذیه 49.35±426.52 در فصل تابستان و کمترین میزان آن 19.00±99.85 و در فصل بهار مشاهده شد. مقدار فاکتور وضعیت در تمام فصول بیشتر از 0.5 بوده و ماهی دارای شرایط خوبی از نظر چاقی است. با توجه به شاخص ترجیح غذایی و اهمیت نسبی، ماهیان به عنوان غذای اصلی و سخت پوستان به عنوان غذای فرعی این گونه تعیین شدند که موتو ماهیان جنس stolephorus sp نسبت به سایر طعمه ها اهمیت بیشتری داشتند. در مجموع این گونه از نظر تغذیه ای گوشت خوار و نسبتا کم غذا و تغذیه آن به طور عمده از ماهیان به ویژه موتوماهیان و در آب‌های ساحلی مکران دارای شرایط زیستی مناسبی است.

investigating and determining the feeding indices of alepes djedaba (fabricius, 1775) in makkoran coastal waters

investigating the ecology of fish feeding as a part of biological studies is necessary to understand its functional role in ecosystems. in the present study, the feeding indices of alepes djedaba (fabricius, 1775) were investigated seasonally to identify its feeding habits. for this purpose,  totally 120 fish were collected from the three areas of ramin, haft tir and tis in makkoran coast of oman sea from fall 2020 to summer 2021. fishes were first biopsied and then dissected and their stomach contents were examined. the average length and weight of the fish were 28.00±4.68 cm and 311.18±12.00 g, respectively. the relative length of the intestine and the stomach fullness and emptiness index showed that this fish was carnivorous and tendency to eats relatively little food. the highest number of empty stomachs was 80% and the lowest amount of gastrosomatic index was recorded in spring, which was significantly different from winter and summer (p<0.05). the highest feeding intensity was in summer (426.52±49.35) and the lowest in spring (99.85±19.00). the value of the condition factor is more than 0.5 in all seasons and the fish has a good condition in terms of obesity. according to the results of food preference and relative importance indexes, fishes were determined as the main food item and crustaceans as the secondary food item, so that stolephorus sp fish were more important food item than other prey. in general, this species is carnivorous and tendency to eats relatively little food. its diet is mainly from fish, especially stolephorus sp. and it has suitable biological conditions in the coastal waters of makkoran.