بررسی نقش فاصله زمانی و وضو داشتن افراد بر دامنه آسایش حرارتی دانشجویان در محیط‌های آموزشی؛ (مطالعه موردی: دانشجویان رشته معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام)

اثربخشی محیط‌های آموزشی به تعامل هماهنگ بین فرایندهای آموزشی و محیط داخلی بستگی دارد. بااین‌حال، عدم وجود آسایش حرارتی، می‌تواند باعث ایجاد اختلال در این دینامیک پیچیده شود. قرارگرفتن طولانی‌مدت در معرض شرایط حرارتی نامطلوب می‌تواند منجر به کاهش بهره‌وری و رضایت کلی از محیط یادگیری شود. بسیاری از کلاس‌های دانشجویان پس از اذان ظهر قرار دارند و نوع ارتباط افراد با آب در فرهنگ اسلامی به واسطه وضوگرفتن و شستشوی دست و صورت است که موجب تعدیل دمای سطح پوست بدن و در نتیجه بهبود وضعیت آسایش حرارتی افراد می‌شود. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی میزان وسعت آسایش حرارتی دانشجویان بعد از وضو در مقایسه با دانشجویان بدون وضو در سطوح زمانی 30، 60، 90، و 120 دقیقه در محیط‌های آموزشی است. این پژوهش با شبیه‌سازی آموزشی در یک اتاقک اقلیمی با دماهای از قبل تنظیم شده در محدوده (17، 21، 25، 29) درجه سانتیگراد مورد آزمایش قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان شامل 20 مرد در 4 گروه به صورت تصادفی در دو شرایط آزمایشی یک روز با وضو و روز بعد بدون وضو در سطوح زمانی 30، 60، 90، و 120 دقیقه مورد آزمایش قرار گرفتند. روش بکاررفته در این پژوهش از نوع مطالعات آزمایشگاهی و با استفاده از تحلیل آماری درون موردی با نرم‌افزار spss27 انجام شده است. نتایج نشان داد وضو گرفتن افراد قبل از حضور در اتاقک اقلیمی می‌تواند دامنه آسایش حرارتی افراد را به میزان 1.5 ساعت بیشتر از افرادی که فاقد وضو هستند بهبود بخشد.

investigating the role of time interval and ablution on the thermal comfort range of students in academic environments (case study: architecture students, islamic azad university, ilam branch)

academic performance is significantly influenced by indoor thermal conditions, where discomfort can disrupt learning processes and reduce productivity. this study examines an often-overlooked factor in thermal comfort research: the islamic practice of ablution (wudu) and its duration-dependent effects on students’ thermal perception.the research employed a controlled climate chamber experiment simulating classroom conditions at four temperature levels (17°, 21°, 25°, and 29°c). twenty male architecture students participated in a within-subject design, testing two conditions on consecutive days: with and without pre-session ablution. thermal comfort was measured at 30-minute intervals over a 2-hour period using standardized assessments, with data analyzed via spss27.key findings reveal that ablution significantly extends thermal comfort tolerance. participants who performed ablution maintained comfort for approximately 1.5 hours longer than their non-ablution counterparts across all temperature conditions. this effect was particularly pronounced in warmer environments (25-29°c), suggesting ablution’s cooling mechanism—through evaporative heat loss from moistened skin surfaces—effectively buffers against thermal stress.the study highlights the cultural dimension of thermal adaptation strategies, demonstrating how ritual practices can functionally interact with environmental physiology. these results offer practical implications for designing academic spaces in islamic contexts, suggesting scheduling considerations for post-prayer classes and the potential integration of water-based cooling strategies in educational architecture. further research should explore gender-specific responses and longer-term adaptation effects.